موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Designing a Forecasting Model for Energy Crisis Contagion Across Economic Sectors Using the EGARCH Approach طراحی مدل پیش بینی سرایت بحران های انرژی به بخش های اقتصادی با رویکرد مدل EGRACH 1 26 245244 10.87453/bumara.2026.373601.0877 FA محمدحسین اردستانی کارشناسی ارشد سرمایه گذاری محاسباتی از دانشگاه نیوبرونزویک کانادا. Journal Article 2026 03 30 Energy crises, following the COVID-19 pandemic, geopolitical tensions, sharp increases in natural gas prices, supply chain disruptions, and policy uncertainty, have become one of the most important sources of volatility across economic sectors. The main objective of this study is to examine whether the magnitude and transmission path of volatility contagion from oil, gas, gasoline, and heating fuel markets to economic sectors can be predicted using an exponential generalized autoregressive conditional heteroskedasticity (EGARCH) framework combined with a composite energy crisis index. To address this question, daily data covering the period from 2020 to June 9, 2026 were collected for five energy markets and twelve tradable sectoral indices. After constructing an energy crisis index, an augmented EGARCH model with a contagion component embedded in the conditional variance equation was specified and estimated. The empirical findings indicate that energy crisis days significantly increase the conditional volatility of financial, industrial, real estate, basic materials, consumer staples, and communication sectors. Specifically, volatility increases during crisis periods were estimated at 44.2% for the financial sector, 43.2% for the industrial sector, and 39.2% for real estate. The contagion coefficient in the log-variance equation was higher for consumer staples, utilities, basic materials, real estate, and technology compared to other sectors. Moreover, the negative sign of the asymmetry parameter confirms that adverse news and negative shocks amplify future volatility more strongly than positive shocks. The main contribution of this paper is the development of an early warning framework for intelligent strategic risk management. This framework can be applied at the firm, institutional investor, and policymaker levels for sectoral resilience prioritization, risk budgeting, and vulnerability assessment of value chains. بحران های انرژی پس از همه گیری کرونا، تنش های ژئوپلیتیکی، جهش قیمت گاز طبیعی، اختلال زنجیره های عرضه و نااطمینانی سیاستی، به یکی از مهمترین منشأهای نوسان در بخش های اقتصادی تبدیل شده اند. مسئله اصلی این مقاله آن است که آیا می توان با اتکا به الگوی ناهمسانی واریانس نمایی و یک شاخص ترکیبی بحران انرژی، شدت و مسیر سرایت نوسان از بازارهای نفت، گاز، بنزین و سوخت گرمایشی به بخش های اقتصادی را پیش بینی کرد یا خیر. برای پاسخ، داده های روزانه دوره ۲۰۲۰ تا ۹ ژوئن ۲۰۲۶ برای پنج بازار انرژی و دوازده شاخص بخشی قابل معامله گردآوری شد و پس از ساخت شاخص بحران انرژی، یک مدل افزوده ناهمسانی واریانس نمایی با جزء سرایت در معادله واریانس شرطی طراحی و برآورد شد. یافته ها نشان داد که روزهای بحرانی انرژی، میانگین نوسان شرطی بخش های مالی، صنعتی، املاک، مواد پایه، کالاهای مصرفی ضروری و ارتباطات را به طور معنادار افزایش می دهد؛ به گونه ای که افزایش نوسان در روزهای بحرانی برای مالی ۴۴٫۲ درصد، صنعتی ۴۳٫۲ درصد و املاک ۳۹٫۲ درصد برآورد شد. ضریب سرایت بحران در معادله لگاریتم واریانس برای کالاهای مصرفی ضروری، خدمات عمومی، مواد پایه، املاک و فناوری بزرگتر از سایر بخش ها بود و علامت منفی ضریب نامتقارن نیز نشان داد که اخبار بد و شوک های کاهشی، نوسان آینده را بیش از اخبار مثبت تشدید می کنند. دستاورد اصلی مقاله، ارائه یک چارچوب هشدار زودهنگام برای مدیریت راهبردی هوشمند است که می تواند در سطح بنگاه، سرمایه گذار نهادی و سیاستگذار برای اولویت بندی تاب آوری بخشی، بودجه بندی ریسک و سنجش آسیب پذیری زنجیره ارزش به کار رود.

https://www.bumara.ir/article_245244_6102b51864b8ca3cb338eb41c047be94.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Presenting a Model of Leader Competencies on the Path to Realizing Digital Transformation in the Banking Industry with a Sustainable Approach ارائه الگوی شایستگی‌های رهبران در مسیر تحقق تحول دیجیتال در صنعت بانکداری با رویکرد پایدار 27 68 244301 10.87453/bumara.2026.373601.1055 FA سیدمهدی موسوی نایینی دانشجوی دوره دکتری رشته مدیریت بازرگانی گرایش مدیریت منابع انسانی و رفتار سازمانی پردیس بین المللی ارس دانشگاه تهران. رحمت الله قلی پور سوته استاد، گروه مدیریت کسب و کار، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. منوچهر انصاری دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-3012-523X Journal Article 2026 03 30 The characteristics and style of leaders, as one of the important factors in digital transformation and commitment to the sustainability of financial industries, play a fundamental role in organizational decisions. Despite the importance of this concept, a model for measuring the competencies of leaders in the field of sustainability and digital transformation has not been presented so far. The aim of the present study is to identify such competencies. This study is qualitative and based on data-based theory with the Strauss and Corbin approach. The research population includes digital transformation experts who are proficient in sustainability values in the Iranian financial industry, and sampling was conducted in a purposeful and theoretical manner. Data were collected through 13 semi-structured interviews in 1403 and continued until theoretical saturation was reached. Data analysis was performed using open, axial, and selective coding. The results of the study showed that the pattern of digital and sustainable competencies of leaders in the Iranian banking industry is as follows: causal conditions (requirements of digital transformation in banking, the necessity of sustainability in the financial system, the evolution of bank customer behavior), pivotal phenomenon (digital-technological competencies, sustainable leadership competencies, and digital hybrid competencies of sustainability), contextual conditions (digital structure of the bank, the context of bank sustainability, and the technological financial ecosystem), intervening conditions (individual obstacles of the leader, job and environmental constraints, incentives and collaborations), strategies (learning and personal development strategies, specific leadership strategies, decision-making strategies), and consequences (individual (for leadership), organizational (through leadership), and socio-environmental). This study found that the Iranian banking industry, as a pioneering industry in digital transformation, needs to simultaneously consider a sustainability approach and for this, it needs to develop the competencies of its leaders so that they can also achieve the values of sustainable development and green banking on the path of digital transformation. ویژگی و سبک رهبران به‌عنوان یکی از عوامل مهم در تحول دیجیتال و تعهد به پایداری صنایع مالی، نقش اساسی در تصمیمات سازمانی ایفا می‌کند. با وجود اهمیت این مفهوم، تاکنون الگویی برای احصاء شایستگی‌های رهبران در زمینه پایداری و تحول دیجیتال به صورت توامان ارائه نشده است. هدف پژوهش حاضر، شناسایی چنین شایستگی‌های است. این پژوهش از نوع کیفی و مبتنی بر نظریه داده‌بنیاد با رویکرد اشتراوس و کوربین است. جامعه پژوهش شامل خبرگان تحول دیجیتال و مسلط به ارزش‌های پایداری در صنعت مالی ایران بوده و نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند و نظری انجام شد. داده‌ها از طریق 13 مصاحبه نیمه‌ساختاریافته در سال 1403 گردآوری و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده‌ها با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که الگوی شایستگی‌های دیجیتال و پایدار رهبران در صنعت بانکداری ایران به شرح ذیل است: شرایط علی(الزامات تحول دیجیتال در بانکداری، ضرورت پایداری در نظام مالی، تکامل رفتار مشتریان بانکی)، پدیده محوری (شایستگی‌های دیجیتال- فناورانه، شایستگی‌های رهبری پایدار و شایستگی‌های ترکیبی دیجیتال پایداری)، شرایط زمینه‌ای (ساختار دیجیتال بانک، زمینه پایداری بانک و اکوسیستم مالی فناورانه)، شرایط مداخله‌گر (موانع فردی رهبر، محدودیت‌های شغلی و محیطی، محرک‌ها و همکاری‌ها)، راهبردها (رراهبردهای یادگیری و توسعه فردی، راهبردهای مخصوص رهبری، راهبردهای تصمیم‌گیری) و پیامدها(فردی (برای رهبری)، سازمانی (به واسطه رهبری) و اجتماعی-محیطی). این تحقیق دریافت که صنعت بانکداری ایران به عنوان یک صنعت پیشگام در تحول دیجیتال، لازم است که رویکرد پایداری را توامان در نظر گرفته و برای این مهم، نیاز به توسعه شایستگی‌های رهبران خود دارد که بتواند ارزش‌های توسعه پایدار و بانکداری سبز را نیز در مسیر تحول دیجیتال، بدست آورد.

https://www.bumara.ir/article_244301_da21306438d8eeca3af1afd9a73cd423.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Presenting a model of individual and organizational competencies effective in smart innovation ارائه مدل شایستگی های فردی و سازمانی موثر بر نوآوری هوشمند 69 94 234002 10.87453/bumara.2026.373601.4958 FA حاجیه رجبی فرجاد دانشیار گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده منابع سازمانی، دانشگاه علوم انتظامی، تهران، ایران. 0000-0003-3569-4834 الهه محمدی تبار دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران. زهرا صادقیان دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران. Journal Article 2025 09 28 The aim of the research was to present a model of individual and organizational competencies effective on smart innovation. Considering the research topic, a qualitative-quantitative and applied approach was used. The sample size in the second method (qualitative) was obtained by the theoretical saturation method. The statistical population in the quantitative section is the academic staff of Islamic Azad University, Islamshahr Branch. In the quantitative part, the statistical population of 86 people was selected as a statistical sample using a stratified random method. To ensure the findings of the coding method, the validity of the formal and structural method and the reliability of the quantitative part of the Cronbach's alpha method and the content analysis method of the interviews were used. Then the content of the interview was analyzed using the coding method. Analysis of the data obtained from the interview showed that individual competencies were extracted in 4 main categories with the titles of skills development, ability development, personality factors and specialized factors and 19 subcategories and organizational competencies were extracted in 4 main categories with the titles of management and leadership development, organizational readiness, human resources and organizational climate along with 21 subcategories. Also, in the quantitative part, it was examined and its fit was confirmed using the structural equation model test and Smart PLS software version number two. هدف پژوهش ارائه مدل شایستگی های فردی و سازمانی موثر بر نوآوری هوشمند بوده است. با توجه به موضوع پژوهش ، از رویکرد کیفی- کمی و از نوع کاربردی بهره گرفته است. حجم نمونه در روش دوم (کیفی) با روش اشباع نظری به دست آمد. جامعه آماری در بخش کمی، کارکنان دانشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر می‌باشد. در بخش کمی، جامعه آماری تعداد 86 نفر به عنوان نمونه آماری به روش تصادفی طبقه ای نسبی انتخاب شد.برای اطمینان از یافته ها از شیوه کدگذاری ، روایی از روش صوری و سازه‌ای و پایایی بخش کمی از روش آلفای کرونباخ و تجزیه و تحلیل محتوای مصاحبه ها از روش تحلیل محتوا استفاده شده است .سپس محتوای مصاحبه به روش کدگذاری تحلیل می شود.تحلیل داده‌های حاصل از مصاحبه نشان داد که شایستگی‌های فردی در 4 مقوله اصلی با عناوین توسعه مهارتها، توسعه توانایی‌ها،عوامل شخصیتی و عوامل تخصصی و 19 مقوله های فرعی و شایستگی‌های سازمانی در 4 مقوله اصلی با عناوین توسعه مدیریت و رهبری،آمادگی سازمانی،منابع انسانی و جو سازمانی به همراه 21 مقوله های فرعی استخراج گردید. همچنین در بخش کمی با استفاده از آزمون مدل معادلات ساختاری و نرم افزار Smart PLS نسخه شماره دو بررسی و برازش آن تایید گردید.

https://www.bumara.ir/article_234002_35e86822673c9bf61067b38e3662c4f6.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Explaining the role of entrepreneurial leadership in promoting innovative performance of venture capital: Examining the mediating role of strategic flexibility تبیین نقش رهبری کارآفرینانه در ارتقای عملکرد نوآورانه سرمایه‌گذاری خطرپذیر: بررسی نقش میانجی انعطاف‌پذیری استراتژیک 95 120 244593 10.87453/bumara.2026.373601.9281 FA علیه مقیمی خراسانی مربی، گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. الناز لاری یزدی دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. مرتضی شفعتی استادیار، گروه مدیریت و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. عاطفه پرهیزکاری کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2026 03 30 In the current competitive and dynamic environment, venture capital is forced to use new management methods to continue its activities and achieve sustainable growth. In the meantime, entrepreneurial leadership, relying on components such as innovation, risk acceptance and forward-looking vision, plays a decisive role in guiding and directing this type of investment.. In this study, the explanation of the role of entrepreneurial leadership in promoting innovative performance of venture capital: Examining the mediating role of strategic flexibility is investigated. This research is applied in terms of purpose and descriptive-correlational in terms of method. The statistical population of the research included all member companies and funds in the Venture Capital Association in Tehran. The minimum sample size was estimated to be 224 people according to G-Power software and was analyzed. In this study, a standard questionnaire was used to collect data. Reliability was examined using the McDonald Omega coefficient, and face and content validity were examined and confirmed by the supervisor and experts. The obtained data were also analyzed using SPSS and AMOS statistical software. The findings show that entrepreneurial leadership has a positive and significant effect on innovative performance. Entrepreneurial leadership has a positive and significant effect on strategic flexibility. Strategic flexibility has a positive and significant effect on innovative performance. Also, strategic flexibility plays a significant mediating role in this relationship; in other words, entrepreneurial leaders provide the basis for improving innovative performance by strengthening adaptive capacities and strategic responsiveness. These results can be a practical guide for managers of venture capital companies to improve performance and develop competitive advantages in an innovation-oriented environment. در فضای رقابتی و پویای کنونی، سرمایه‌گذاری‌های خطرپذیر برای تداوم فعالیت و دستیابی به رشد پایدار، ناگزیر از بهره‌گیری از شیوه‌های نوین مدیریتی هستند. در این میان، رهبری کارآفرینانه با اتکا بر مؤلفه‌هایی همچون نوآوری، پذیرش ریسک و نگاه آینده‌نگرانه، نقش تعیین‌کننده‌ای در هدایت و جهت‌دهی این نوع سرمایه‌گذاری‌ها ایفا می‌کند.. در این مطالعه به‌بررسی تبیین نقش رهبری کارآفرینانه در ارتقای عملکرد نوآورانه سرمایه‌گذاری خطرپذیر: بررسی نقش میانجی انعطاف‌پذیری استراتژیک بررسی شده است. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی – همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه شرکت ها و صندوق‌های عضو در انجمن سرمایه‌گذاری خطرپذیر در شهر تهران انتخاب شدند. حداقل حجم نمونه طبق نرم‌افزار جی‌پاور 224 نفر برآورد گردید و مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. در این پژوهش برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه استاندارد استفاده شدهاست. پایایی با استفاده از ضریب امگا مکدونالد مورد بررسی قرار گرفت و روایی صوری و محتوا با نظر استاد راهنما و خبرگان مورد بررسی و تأیید قرار گرفت. همچنین تجزیه وتحلیل داده های به‌دست آمده با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و AMOS صورت گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که رهبری کارآفرینانه تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد نوآورانه دارد. رهبری کارآفرینانه تأثیر مثبت و معناداری بر انعطاف‌پذیری استراتژیک دارد. انعطافپذیری استراتژیک تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد نوآورانه دارد. همچنین، انعطاف‌پذیری استراتژیک نقش میانجی معناداری در این رابطه ایفا می‌کند؛ به‌عبارت دیگر، رهبران کارآفرین با تقویت ظرفیت‌های تطبیقی و پاسخ‌گویی استراتژیک، زمینه بهبود عملکرد نوآورانه را فراهم می‌سازند. این نتایج می‌تواند راهنمایی عملی برای مدیران شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر در جهت ارتقاء عملکرد و توسعه مزیت‌های رقابتی در فضای نوآوری‌محور باشد.

https://www.bumara.ir/article_244593_371540720c50b9cdaa52559816dd1ec4.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Identifying the factors affecting the financial imbalance and providing solutions to overcome this situation in the pension funds شناسایی عوامل موثر بر ناترازی مالی و ارائه راه کارهای برون رفت از این وضعیت در صندوق های بازنشستگی 121 152 243447 10.87453/bumara.2026.372301.1258 FA روح اله غواصی روشنی دانشجوی دکتری رشته حسابداری، پردیس بین المللی ارس، دانشگاه تهران، تهران، ایران. غلامرضا کرمی استاد، گروه حسابداری، دانشکدگان مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران. عزت اله عباسیان استاد، گروه مهندسی مالی، دانشکدگان مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0001-8364-6461 Journal Article 2026 03 31 The challenges of pension funds, based on the literature, indicate the existence of various internal and external factors, and since the interventions of these factors show their negative effects in the long term, the effectiveness of the efforts is practically diminished without examination. In this regard, the purpose of this article is to investigate and identify the factors and reasons for creating financial imbalance in pension funds, and it studies the main factors that caused the current situation and will face the crisis in the future. In other words, I am looking for an answer to the question, what should be done so that we do not face the problems predicted for the pension fund? The research method of this study is based on the purpose of applied and developmental type. Based on the type of data collection method, the leading research method will be combined (qualitative and quantitative). The research method in the first stage, which is qualitative, is of the theme analysis type, and in the next stage, through the Delphi method, we identify solutions to the problem. In the quantitative stage, the ranking method of the identified factors affecting the pension fund imbalance and the solutions to overcome this situation are used along with the presentation of the conceptual model. In order to rank the challenges identified in the pension funds based on the opinions of the experts present in the research and to further ensure the accuracy of the results of three different and new methods including the method of integrated determination of the weight of the target criteria (IDOCRIW), the method based on the effects of removing criteria (MEREC) and CILOS method is used. It should be mentioned that all the calculations of this section were done in Python software. In this study, based on qualitative and quantitative analysis methods, identification and prioritization of the financial imbalance challenges of pension funds with a focus on the social security organization were addressed. The final results of the analysis of experts' opinions showed that the challenges of "inappropriate wage determination rules", "corruption and lack of transparency in resources and expenses", "weak corporate governance and violation of the independence of funds", "inflation" and "pension fund management" are the most important factors. The financial imbalance of pension funds in Iran. چالش های صندوق های بازنشستگی بر اساس ادبیات موضوع بیانگر وجود عوامل مختلف درونی و بیرونی هستند و از آنجاکه مداخلات این عوامل اثرات منفی خود را در بلندمدت نشان می دهند عملا اثربخشی تلاش ها بدون بررسی هم جانبه کمرنگ و بلکه معکوس می شود. در این راستا هدف این مقاله بررسی و شناسایی عوامل و دلایل ایجاد ناترازی مالی در صندوق های بازنشستگی می باشد و عوامل اصلی که موجب ایجاد وضعیت کنونی شده و در آینده صندوق را با بحران روبرو خواهند کرد را مورد مطالعه قرار می دهد. به عبارتی دنبال پاسخ این سوال هستیم که چه باید کرد که با معضلات پیش بینی شده برای صندوق بازنشستگی مواجه نگردیم؟ روش تحقیق این مطالعه بر اساس هدف از نوع کاربردی و توسعه ای می باشد. بر اساس نوع روش جمع آوری داده ها روش پژوهش پیشرو به صورت ترکیبی (کیفی و کمی) خواهد بود. روش تحقیق در مرحله اول که کیفی می باشد از نوع تحلیل تم است و در مرحله بعد از طریق روش دلفی راهکارهای برون رفت از مشکل را شناسایی می نمائیم. در مرحله کمی، از روش رتبه بندی عوامل شناسایی شده موثر بر ناترازی صندوق بازنشستگی و همینطور راهکار های برون رفت از این وضعیت در کنار ارائه مدل مفهومی استفاده می شود. به منظور رتبه‌بندی چالش‌های شناسایی شده در صندوق‌های بازنشستگی مبتنی بر نظرات خبرگان حاضر در پژوهش و جهت اطمینان بیشتر از دقت نتایج از سه روش رتبه بندی مختلف و جدید شامل روش تعیین یکپارچه وزن معیارهای هدف (IDOCRIW )، روش مبتنی بر اثرات حذف معیارها (MEREC) و روش CILOS استفاده شده است. قابل ذکر است که کلیه محاسبات این بخش در نرم‌افزار پایتون انجام شده است. در این مطالعه بر اساس روش‌های تحلیل کیفی و کمی به شناسایی و اولویت‌بندی چالش‌های ناترازی مالی صندوق‌های بازنشستگی با تمرکز بر سازمان تأمین اجتماعی پرداخته شده است. نتایج نهایی تحلیل نظرات خبرگان نشان داد به ترتیب چالش‌های «قوانین نامناسب تعیین دستمزد»، «فساد و عدم شفافیت در منابع و مصارف»، «ضعف حاکمیت شرکتی و نقض استقلال صندوق‌ها»، «تورم» و «بنگاهداری صندوق‌های بازنشستگی»، مهم‌ترین عوامل ناترازی مالی صندوق‌های بازنشستگی در ایران هستند.

https://www.bumara.ir/article_243447_1d24ea0c935f8138832f121ee65c3838.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Designing a Pricing Decision Support Model for Mass Production Companies in Quasi-Monopoly Conditions Using Data Mining Methods طراحی مدل پشتیبانی از تصمیم قیمت‌گذاری محصولات شرکت‌های تولید انبوه در شرایط شبه انحصاری با استفاده از روش‌های داده‌کاوی 153 190 243369 10.87453/bumara.2026.372301.4714 FA مهدی جهانگیری دانشجو دکتری مهندسی صنایع گرایش سیستم های کلان، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه غیر انتفاعی ایوانکی، ایوانکی، ایران. علی محمد احمدوند استاد، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه غیرانتفاعی ایوانکی، ایوانکی، ایران. محسن احمدوند استادیار، گروه مدیریت صنعتی و کارآفرینی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران. Journal Article 2026 02 14 In mass production industries operating in quasi-monopoly markets, the lack of transparent price data, cost fluctuations, and limited competition make the pricing process of products seriously complex. This study aims to provide a pricing decision support model, and uses a combined approach based on data mining and qualitative analysis. The quantitative data includes 136,590 production records from the data warehouse of mass production companies, and in the qualitative part, interviews with 15 industry experts were used to identify the characteristics affecting pricing. In the quantitative part, after descriptive and correlation analysis, three clustering algorithms, K-Means, DBSCAN, and hierarchical clustering, were evaluated, with K-Means performing best with a silhouette score of 0.65 and identifying four distinct product clusters. Then, association rules were extracted using Apriori and FP-Growth algorithms to reveal hidden patterns between production characteristics and cost behaviors. To validate the findings, supplementary interviews were conducted with 10 experts, which led to the confirmation of clusters and the selection of appropriate pricing strategies including value-based, penetration, custom, and cost-based. Finally, a comprehensive pricing decision support model was developed based on a combination of data-driven analysis and expert judgment. The results show that this approach can reveal hidden patterns in production data and provide a practical basis for pricing in complex and competitively constrained conditions. در صنایع تولید انبوه فعال در بازارهای شبه‌انحصاری، نبود داده‌های قیمتی شفاف، نوسانات هزینه‌ها و محدودیت رقابت، فرایند قیمت‌گذاری محصولات را با پیچیدگی‌های جدی مواجه می‌کند. این پژوهش با هدف ارائه یک مدل پشتیبان تصمیم‌گیری قیمت‌گذاری، رویکردی ترکیبی مبتنی بر داده‌کاوی و تحلیل کیفی را به‌کار گرفته است. داده‌های کمّی شامل ۱۳۶٬۵۹۰ رکورد تولیدی از انبار داده شرکت‌های تولید انبوه بوده و در بخش کیفی نیز از مصاحبه با ۱۵ خبره صنعت برای شناسایی ویژگی‌های مؤثر بر قیمت‌گذاری استفاده شده است. در بخش کمّی، پس از تحلیل توصیفی و همبستگی، سه الگوریتم خوشه‌بندی K-Means، DBSCAN و خوشه‌بندی سلسله‌مراتبی ارزیابی شد که K-Means با امتیاز سیلوئت 0.65 بهترین عملکرد را داشته و چهار خوشه متمایز محصول را شناسایی کرد. سپس قواعد انجمنی با استفاده از الگوریتم‌های Apriori و FP-Growth استخراج شد تا الگوهای پنهان میان ویژگی‌های تولید و رفتارهای هزینه‌ای آشکار شود. برای اعتبارسنجی یافته‌ها، مصاحبه‌های تکمیلی با ۱۰ خبره انجام شد که منجر به تأیید خوشه‌ها و انتخاب استراتژی‌های مناسب قیمت‌گذاری شامل ارزش‌محور، نفوذی، سفارشی و مبتنی بر هزینه گردید. در نهایت، مدل جامع پشتیبان تصمیم‌گیری قیمت‌گذاری با اتکا بر ترکیب تحلیل داده‌محور و قضاوت خبرگان تدوین شد. نتایج نشان می‌دهد این رویکرد می‌تواند الگوهای نهفته داده‌های تولیدی را آشکار کرده و مبنایی عملی برای قیمت‌گذاری در شرایط پیچیده و محدودیت رقابتی فراهم سازد.

https://www.bumara.ir/article_243369_db910b17883863a4c60bd45cd4a07c36.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Designing a Strategic Bargaining Model for Financing Resource Acquisition Using Grounded Theory: A Case Study of Persian Gulf Petrochemical Industries Company طراحى مدل چانه زنى استراتژیک در تامین منابع مالى با استفاده از نظریه داده بنیاد مورد مطالعه: شرکت صنایع پتروشیمى خلیج فارس 191 220 242860 10.87453/bumara.2026.373601.3202 FA علی کوفی گر گروه مدیریت بازرگانی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران. شیبا معصومی گروه‌ مدیریت صنعتی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران. سیدعلی نبوی چاشمی گروه مدیریت مالی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران. Journal Article 2026 03 30 The increasing dependence of organizations on external financial resources, alongside the growing complexity of financial market structures, rising economic volatility, institutional constraints, and intensified competition among capital providers, has made strategic bargaining in financing a fundamental challenge in financial management and organizational governance. In many organizations, despite relatively adequate access to financing instruments, information asymmetry, weak bargaining positions, and dependence on limited funding sources during negotiations with financial institutions still lead to higher capital costs and reduced financing effectiveness. This reflects the absence of an integrated and multi-layered model for managing financial interactions and bargaining under conditions of uncertainty. Accordingly, the aim of this study is to develop a grounded theory-based model of strategic bargaining in financing resource acquisition within the context of complex financial and institutional interactions.This research was conducted using a qualitative approach based on grounded theory methodology. Data were collected through in-depth semi-structured interviews with 12 experts in the fields of finance, banking, corporate financing, and investment management. Sampling was purposive and continued until theoretical saturation was achieved. Data analysis was performed simultaneously with data collection and followed the three-stage coding process of open, axial, and selective coding. In the open coding phase, 235 initial codes were extracted, which were subsequently organized into 32 subcategories and 10 main categories, ultimately leading to the development of the study’s paradigmatic model.The main innovation of this study lies in redefining strategic bargaining not as a purely behavioral or skill-based phenomenon, but as a strategic and multi-layered capability that emerges from dynamic interactions among financial structures, information asymmetry, institutional networks, decision-making mechanisms, and environmental conditions. In this view, bargaining is not a discrete action but a dynamic and systematic process resulting from the synergy of organizational financial capacity, information quality, network power, and managerial competencies, enabling resource optimization and cost reduction in financing under conditions of uncertainty.The findings indicate that strategic bargaining is the result of the convergence of investment needs, organizational financial structure, financial market conditions, information transparency, mutual trust, managerial skills, and negotiation strategies. Its outcomes include reduced financing costs, improved access to financial resources, enhanced financial performance, strengthened competitive advantage, and increased organizational financial sustainability. گسترش وابستگی سازمان‌ها به منابع مالی بیرونی در کنار پیچیده‌تر شدن ساختارهای بازارهای مالی، افزایش نوسانات اقتصادی، محدودیت‌های نهادی و تشدید رقابت میان تأمین‌کنندگان منابع مالی، مسئله چانه‌زنی استراتژیک در تأمین مالی را به یکی از چالش‌های بنیادین در مدیریت مالی و حکمرانی سازمانی تبدیل کرده است. در بسیاری از سازمان‌ها، با وجود دسترسی نسبی به ابزارهای تأمین مالی، همچنان در زمان مذاکره با نهادهای مالی، عدم تقارن اطلاعاتی، ضعف در موقعیت چانه‌زنی و وابستگی به منابع محدود موجب افزایش هزینه سرمایه و کاهش اثربخشی تأمین مالی می‌شود؛ امری که بیانگر نبود یک الگوی یکپارچه و چندلایه برای مدیریت تعاملات مالی و چانه‌زنی در شرایط عدم قطعیت است. بر این اساس، هدف این پژوهش تدوین الگوی چانه‌زنی استراتژیک در تأمین منابع مالی مبتنی بر نظریه داده‌بنیاد در بستر تعاملات پیچیده مالی و نهادی است. این پژوهش با رویکرد کیفی و بر اساس نظریه داده‌بنیاد انجام شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق با 12 نفر از خبرگان حوزه مالی، بانکداری، تأمین مالی شرکتی و مدیریت سرمایه‌گذاری گردآوری گردید. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری انجام شد. تحلیل داده‌ها به‌صورت هم‌زمان با گردآوری و در قالب سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی صورت گرفت. در مرحله کدگذاری باز، 235 کد اولیه استخراج شد که در ادامه در قالب 32 مقوله فرعی و 10 مقوله اصلی سازمان‌دهی گردید و نهایتاً منجر به شکل‌گیری مدل پارادایمی پژوهش شد. نوآوری اصلی این پژوهش در بازتعریف چانه‌زنی استراتژیک به‌عنوان یک پدیده صرفاً رفتاری یا مهارتی نیست، بلکه آن را به‌مثابه یک قابلیت راهبردی و چندلایه معرفی می‌کند که در بستر تعامل پویا میان ساختارهای مالی، عدم تقارن اطلاعاتی، شبکه روابط نهادی، سازوکارهای تصمیم‌گیری و شرایط محیطی شکل می‌گیرد. در این نگاه، چانه‌زنی نه یک کنش مقطعی، بلکه یک فرآیند پویا و نظام‌مند است که از هم‌افزایی میان ظرفیت‌های مالی سازمان، کیفیت اطلاعات، قدرت شبکه‌ای و مهارت‌های مدیریتی پدید می‌آید و در شرایط عدم قطعیت، امکان بهینه‌سازی منابع و کاهش هزینه تأمین مالی را فراهم می‌سازد. یافته‌ها نشان داد که چانه‌زنی استراتژیک نتیجه هم‌گرایی نیازهای سرمایه‌گذاری، ساختار مالی سازمان، شرایط بازارهای مالی، شفافیت اطلاعاتی، اعتماد میان طرفین، مهارت‌های مدیریتی و راهبردهای مذاکره‌ای است و پیامد آن کاهش هزینه تأمین مالی، افزایش دسترسی به منابع مالی، بهبود عملکرد مالی، ارتقای مزیت رقابتی و افزایش پایداری مالی سازمان می‌باشد.

https://www.bumara.ir/article_242860_2003a1d49dcd8fdeb23edd2dfe7816b6.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Application Of Artificial Intelligence In Managing And Redefining Modern Paradigms Of Social Architecture کاربست هوش‌مصنوعی در مدیریت و بازتعریف پارادایم‌های نُوین معماری اجتماعی 221 244 242880 10.87453/bumara.2026.373601.5803 FA المیرا صعوه دانش‌آموختۀ معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاداسلامی، تبریز، ایران. محمد دبدبه دانش‌آموختۀ معماری‌داخلی، واحد تبریز، دانشگاه آزاداسلامی، تبریز، ایران. مجتبی طلیمی گروه معماری، واحد کرج، دانشگاه آزاداسلامی، کرج، ایران. لاله نظری گروه معماری، واحد تهران‌مرکزی، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران. مهسا سالارپور گروه معماری، واحد تهران‌مرکزی، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران. محمدرضا وطنی گروه معماری، واحد قزوین، دانشگاه آزاداسلامی، قزوین، ایران. Journal Article 2026 03 17 As a primary catalyst for transformation in the third millennium, Artificial Intelligence (AI) has transcended its role as a mere managerial tool to fundamentally redefine the foundations of human interaction and social structures. The social architecture of cities a complex network of relationships influenced by algorithms and data mining is undergoing a transition toward novel paradigms that present significant challenges to traditional urban management. This research aims to analyze this phenomenon and identify key themes associated with the reimagining of collective relational contexts. Employing a qualitative approach, this study utilizes content analysis methodology. The participants were purposively selected from senior urban management experts and academic elites in the Tehran metropolis; twenty of whom underwent semi-structured interviews via purposive sampling. The findings reveal that the capacities for redefining social architecture in the AI era are manifested through the theme of "Re-engineering Collective Structures," encompassing components such as transparent data-driven governance, algorithmic and parametric design, physical and infrastructural management, and environmental behavioral dynamics and sustainable development. Conversely, the challenges of this transition were identified under the theme of the "Technocratic Paradigm of the Social Ecosystem," with systematic algorithmic biases, the threat to human agency in decision-making, and the privacy paradox emerging as its most critical dimensions. By presenting a dialectical synthesis of opportunities and threats, the results of this study provide a theoretical framework for policymakers to pursue an ethically-grounded redefinition of social architecture in the digital age. هوش‌مصنوعی به‌عنوان یکی از پیش‌ران‌های اصلی تحول در هزارۀ سوم، علاوه‌بر ابزارهای مدیریتی، بنیان‌های تعاملات انسانی و ساختارهای اجتماعی را نیز دستخوش بازتعریف بنیادین کرده است. معماری اجتماعی شهرها شبکه‌ای پیچیده از روابط، تحت‌تأثیر الگوریتم‌ها و داده‌کاوی، در حال گذار به پارادایم‌های نُوینی است ‌که مدیریت سنتی را با چالش‌های جدی مواجه می‌سازد. هدف این پژوهش، واکاوی مسئله و شناسایی مضامین کلیدی مرتبط ‌با بازآفرینی بافتار روابط جمعی است. ‌تحقیق با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل محتوا انجام شده است. مشارکت‌کنندگان مطالعه از میان متخصصان ارشد مدیریت‌شهری و نخبگان دانشگاهی کلان‌شهر تهران به‌صورت برگزیده انتخاب شدند که ۲۰ نفر از آنان به‌روش نمونه‌گیری هدفمند مورد مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته قرار گرفتند. یافته‌ها نشان داد که ظرفیت‌های بازتعریف معماری اجتماعی در عصر هوش‌مصنوعی، در قالب مضمون «بازمهندسی ساختارهای جمعی»، متبلور می‌شود که مؤلفه‌هایی همچون حکمرانی داده‌محور و شفاف، طراحی الگوریتمیک و پارامتریک، مدیریت کالبدی و زیرساختی و پویایی رفتار محیطی و توسعۀ پایدار، را دربر می‌گیرد. در مقابل، چالش‌های این گذار در ذیلِ مضمون «پارادایم تکنوکراتیک زیست‌بوم اجتماعی»، شناسایی شدند که سوگیری‌های نظام‌مند الگوریتمیک، تهدید عاملیت انسانی در تصمیم‌گیری و پارادوکس حریم‌خصوصی، از مهمترین ابعاد آن به‌شمار می‌روند. نتایج این تبیین با ارائۀ تصویری دیالکتیک از فرصت‌ها و تهدیدها، بستری تئوریک برای سیاست‌گذاران فراهم می‌سازد تا به بازتعریف اخلاق‌مدار معماری اجتماعی در عصر دیجیتال مبادرت ورزند.

https://www.bumara.ir/article_242880_b3d68f4e871e3e88373177a369c076db.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Development and Presentation of a Personal Branding Model in Cyberspace تدوین و ارائه مدل برندسازی شخصی در فضای مجازی 245 278 243363 10.87453/bumara.2026.373601.0541 FA لیلا جراحی دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران. زین العابدین امینی سابق دانشیار گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران. احسان ساده دانشیار گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران. علیرضا افشارنژاد استادیار گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران. Journal Article 2026 03 17 Objective: The aim of this study is to develop and present a model of personal branding in virtual space and to identify the factors influencing personal branding on social media platforms. Method: This research is applied in terms of purpose and follows a mixed-methods approach (exploratory–descriptive) in terms of methodology. Data were collected through interviews in the qualitative phase and a five-point Likert-scale questionnaire in the quantitative phase. The qualitative research population consisted of professors, experts, and specialists in marketing, branding, and social media. Purposeful sampling was used in the qualitative phase until theoretical saturation was achieved. Data analysis was conducted using descriptive and inferential statistics in SPSS version 24 and structural equation modeling (SEM) using SmartPLS software. Results: The results indicated that the personal branding model in virtual space consists of two main dimensions: individual factors and environmental factors. Individual factors include self-awareness and identification of personal values in virtual space, a distinctive and charismatic online personality, self-presentation in social media, development of digital knowledge, persistence in virtual space, and authenticity in virtual space. Environmental factors include building trust in virtual space, attracting digital opportunities, and paying attention to the online environment. Conclusion: The findings suggest that personal branding in virtual space is a multidimensional phenomenon influenced by both individual characteristics and the online environment. Strengthening individual capabilities alongside effective management of online interactions and digital opportunities can contribute to the development of a successful personal brand in virtual space. هدف: هدف این پژوهش تدوین و ارائه مدل برندسازی شخصی در فضای مجازی و شناسایی عوامل مؤثر بر آن در بستر شبکه‌های اجتماعی است. روش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت در زمره پژوهش‌های آمیخته (اکتشافی–توصیفی) قرار می‌گیرد. داده‌های پژوهش در بخش کیفی از طریق مصاحبه با اساتید، کارشناسان و خبرگان حوزه بازاریابی، برندینگ و متخصصان شبکه‌های اجتماعی و در بخش کمی از طریق پرسشنامه با مقیاس پنج‌گزینه‌ای لیکرت جمع‌آوری شد. نمونه‌گیری در بخش کیفی به‌صورت هدفمند تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 24 و مدل‌یابی معادلات ساختاری با نرم‌افزار Smart PLS استفاده شد. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد مدل برندسازی شخصی در فضای مجازی از دو بعد اصلی عوامل فردی و عوامل محیطی تشکیل شده است. عوامل فردی شامل شناسایی خود و ارزش‌های فردی در فضای مجازی، شخصیت متمایز و کاریزماتیک آنلاین، نحوه توصیف خود در شبکه‌های اجتماعی، توسعه دانش دیجیتال، استقامت و اصالت در فضای مجازی است. همچنین عوامل محیطی شامل ایجاد اعتماد در فضای مجازی، جذب فرصت‌های دیجیتال و توجه به محیط آنلاین می‌باشد. نتیجه: بر اساس یافته‌ها، برندسازی شخصی در فضای مجازی پدیده‌ای چندبعدی است که هم به ویژگی‌های فردی و هم به شرایط و تعاملات محیط آنلاین وابسته است. تقویت مهارت‌های فردی در کنار مدیریت تعاملات و فرصت‌های محیط دیجیتال می‌تواند به شکل‌گیری و توسعه برند شخصی موفق در فضای مجازی منجر شود.

https://www.bumara.ir/article_243363_5c67ee1f17bfce2e6d05d420da7ddca7.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Examining the Effect of Digital Competencies and Self-Leadership on Employees’ Innovative Work Behavior (Case Study: Employees of the Ministry of Foreign Affairs in Iran) بررسی تاثیر شایستگی های دیجیتال و خودرهبری بررفتارکاری نوآورانه کارکنان (مورد مطالعه کارمندان وزارت امورخارجه در ایران) 279 296 244209 10.87453/bumara.2026.373601.4930 FA یاسمن طالبی منصور دانشجوی کارشناس ارشد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. بهمن غلامی استادیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Journal Article 2026 03 30 In the era of technological transformations, improving innovative work behavior in the Ministry of Foreign Affairs is essential for responding to diplomatic challenges. In this regard, strengthening employees’ “digital competency” and “self-leadership” is of vital importance as key factors for organizational survival and transformation. The present study was conducted with the aim of examining the effect of digital competency and self-leadership on the innovative work behavior of employees of the Ministry of Foreign Affairs of the Islamic Republic of Iran. In terms of purpose, the research is applied, and in terms of the data collection method, it is descriptive–survey and quantitative. The statistical population of the study consisted of the administrative employees of the Ministry of Foreign Affairs, and the sample was selected using simple random sampling. The data collection instrument was a standard questionnaire, the validity and reliability of which were confirmed based on scientific methods. Data analysis was performed using structural equation modeling (SEM) and Smart PLS software. The findings showed that both digital competency and self-leadership have a positive and significant effect on innovative work behavior. These results are consistent with most domestic and international studies and indicate the importance of investing in the development of digital skills and individual empowerment programs to enhance innovation in public administrative environments. Finally, practical suggestions for public sector managers and recommendations for future research in the areas of human resources and digital transformation are provided. در عصر تحولات فناورانه، ارتقای رفتار کاری نوآورانه در وزارت امور خارجه برای پاسخگویی به چالش‌های دیپلماتیک ضروری است. در این راستا، تقویت «شایستگی دیجیتال» و «خودرهبری» کارکنان به عنوان عوامل کلیدی برای بقا و تحول سازمانی اهمیت حیاتی دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر شایستگی دیجیتال و خودرهبری بر رفتار کاری نوآورانه کارکنان وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران انجام شده است. روش تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش جمع‌آوری داده‌ها، توصیفی-پیمایشی و کمّی است. جامعه آماری تحقیق را کارکنان اداری وزارت امور خارجه تشکیل دادند که نمونه آماری به روش تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه استاندارد بود که روایی و پایایی آن بر اساس روش‌های علمی تأیید گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها با بهره‌گیری از مدل‌سازی معادلات ساختاری(SEM) و نرم‌افزار SmartPLS انجام شد. یافته‌ها نشان داد شایستگی دیجیتال و خودرهبری هر دو تأثیر مثبت و معناداری بر رفتار کاری نوآورانه دارند. این نتایج با اغلب پژوهش‌های داخلی و خارجی همسو بوده و بیانگر اهمیت سرمایه‌گذاری در توسعه مهارت‌های دیجیتال و برنامه‌های توانمندسازی فردی برای ارتقای نوآوری در محیط‌های اداری دولتی است. در پایان، پیشنهادهای کاربردی برای مدیران بخش دولتی و توصیه‌هایی برای پژوهش‌های آتی در زمینه منابع انسانی و تحول دیجیتال ارائه گردیده است.

https://www.bumara.ir/article_244209_aa67b6a66a08cd9d817df9edcece49cf.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Discovering the Dimensions of a Healthy Banking Culture in the Iranian Banking System: A Qualitative Study Based on Content Analysis کشف ابعاد فرهنگ بانکداری سالم در نظام بانکی ایران: یک مطالعه کیفی مبتنی بر تحلیل مضمون 297 312 244408 10.87453/bumara.2026.373601.8823 FA بهرام هشیار گروه مدیریت، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران. محسن عامری شهرابی گروه مدیریت، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. سراج الدین محبی گروه مدیریت، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. علی شجاعی فرد دانشیار گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. خسرو مرادی شهدادی گروه مدیریت مالی، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران. Journal Article 2026 04 28 Objective: The present study aims to discover and identify the dimensions, components, and indicators of a healthy banking culture in the Iranian banking system and present a qualitative conceptual model. Method: This study was conducted with a qualitative approach and using thematic analysis. Data were collected through in-depth semi-structured interviews with 10 experts, including university faculty members in the field of cultural and banking management, senior managers of public and private banks, and banking supervision experts. Participants were selected through purposive sampling. Data analysis was conducted in six stages (familiarization with the data, generation of initial codes, search for themes, review of themes, definition and naming of themes, and preparation of a report). Findings: As a result of data analysis, 333 initial codes, 10 basic themes (including ethics, transparency and accountability, supervision and control, organizational justice, ethical training and development, social responsibility, ethics-based management, committed organizational culture, customer-centeredness and law-basedness) and 5 organizing themes (professional ethics, organizational culture, organizational spirituality, leadership, and banking governance and supervision) were extracted. Finally, the overarching theme of “Comprehensive Model of Healthy Banking Culture in the Iranian Banking System” was explained. Conclusion: The research findings show that healthy banking culture is a multidimensional phenomenon and is influenced by the simultaneous interaction of ethical, managerial, organizational, spiritual and supervisory factors. The presented model can be used as a theoretical and practical framework for policymakers, bank managers and supervisory institutions to design strategies to promote the health and efficiency of the banking system هدف: پژوهش حاضر با هدف کشف و شناسایی ابعاد، مؤلفه‌ها و شاخص‌های فرهنگ بانکداری سالم در نظام بانکی ایران و ارائه یک مدل مفهومی کیفی انجام شده است. روش: این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون (تماتیک) انجام شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق با ۱۰ نفر از خبرگان شامل اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها در حوزه مدیریت فرهنگی و بانکی، مدیران ارشد بانک‌های دولتی و خصوصی و کارشناسان نظارت بانکی گردآوری گردید. مشارکت‌کنندگان به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. تحلیل داده‌ها در شش مرحله (آشنایی با داده‌ها، تولید کدهای اولیه، جستجوی مضامین، بازبینی مضامین، تعریف و نام‌گذاری مضامین و تهیه گزارش) انجام گرفت. یافته‌ها: در نتیجه تحلیل داده‌ها، ۳۳۳ کد اولیه، ۱۰ مضمون پایه (شامل اخلاق‌مداری، شفافیت و پاسخگویی، نظارت و کنترل، عدالت سازمانی، آموزش و توسعه اخلاقی، مسئولیت‌پذیری اجتماعی، مدیریت اخلاق‌محور، فرهنگ سازمانی متعهد، مشتری‌محوری و قانون‌مداری) و ۵ مضمون سازمان‌دهنده (اخلاق حرفه‌ای، فرهنگ سازمانی، معنویت سازمانی، رهبری، و حکمرانی و نظارت بانکی) استخراج گردید. در نهایت، مضمون فراگیر «مدل جامع فرهنگ بانکداری سالم در نظام بانکی ایران» تبیین شد. نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که فرهنگ بانکداری سالم پدیده‌ای چندبعدی و متأثر از تعامل همزمان عوامل اخلاقی، مدیریتی، سازمانی، معنوی و نظارتی است. مدل ارائه شده می‌تواند به عنوان چارچوبی نظری و کاربردی برای سیاست‌گذاران، مدیران بانکی و نهادهای نظارتی در جهت طراحی راهبردهای ارتقای سلامت و کارآمدی نظام بانکی مورد استفاده قرار گیرد.

https://www.bumara.ir/article_244408_952d928427e828476ffd64dfa285d269.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Developing a Structural Model of Dynamic Capabilities with a Human Resources Improvement Approach تدوین مدل ساختاری قابلیت‌های پویا با رویکرد بهبود نیروی انسانی 313 350 244473 10.87453/bumara.2026.373601.3011 FA عقیل رحم محمد گروه مدیریت دولتی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. عنایت اله آقایی گروه مدیریت، واحد نراق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نراق، نراق، ایران. عامر فدعوس عذیب گروه مدیریت دولتی، دانشگاه بغداد، بغداد، عراق. مهرداد صادقی گروه مدیریت دولتی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. Journal Article 2026 03 31 This study was conducted with the aim of developing a structural model of dynamic capabilities with a human resources improvement approach. The research method is qualitative and the semi-structured interview method was used to collect information. Since the research presents a theoretical model, it is considered a fundamental research type and, given the goal of discovering the theoretical model of the research, it is an exploratory type. The statistical population of the study is the experts of the Iraqi Statistics and Geographic Systems Organization who were selected through purposive sampling until reaching theoretical saturation. In this study, 15 experts were interviewed to collect information. The qualitative method of content analysis was used to analyze the data. According to the results, the factors affecting the model are; sense of environment and foresight, identification and development of skills, change management and organizational flexibility, learning culture and employee motivation, evaluation and effectiveness of training, innovation and organizational value creation. In the presented model, the structural factors of dynamic capabilities include mechanisms that enable the organization to monitor and analyze the environment, identify skill gaps, and plan skills development. این پژوهش با هدف تدوین مدل ساختاری قابلیت‌های پویا با رویکرد بهبود نیروی انسانی انجام شده است. روش پژوهش از نوع کیفی- می‌باشد و برای جمع آوری اطلاعات از روش مصاحبه مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شده است. از آنجایی که پژوهش به ارائه الگوی نظری می‌پردازد، از نوع پژوهش بنیادی به شمار می‌آید و با توجه به هدف که کشف الگوی نظری تحقیق است، از نوع اکتشافی می باشد. جامعه آماری پژوهش خبرگان سازمان آمار و سیستمهای جغرافیایی عراق می‌باشند که به روش نمونه‌گیری هدفمند تا رسیدن به حد اشباع نظری انتخاب شده اند. در این پژوهش برای جمع آوری اطلاعات با 15 نفر از متخصصان مصاحبه بعمل آمد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش کیفی تحلیل مضمون استفاده شد. مطابق نتایج عوامل مؤثر بر مدل عبارتند از؛ حس محیط و آینده نگری، شناسایی و توسعه مهارت ها، مدیریت تغییر و انعطاف پذیری سازمانی، فرهنگ یادگیری و انگیزه کارکنان، ارزیابی و اثربخشی آموزش، نوآوری و ارزش آفرینی سازمانی. در مدل ارائه‌شده، عوامل ساختاری قابلیت‌های پویا شامل سازوکارهایی است که سازمان را در رصد و تحلیل محیط، شناسایی شکاف‌های مهارتی و برنامه‌ریزی توسعه مهارت‌ها توانمند می‌سازد.

https://www.bumara.ir/article_244473_c4d06107e8f9055a42cf1ceff6a44195.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Presenting a Human Resources Flexibility Model in the Banking Industry Using the Thematic Analysis Method ارائه مدل انعطاف پذیری منابع انسانی در صنعت بانکداری به روش تحلیل مضمون 351 384 244962 10.87453/bumara.2026.373601.1003 FA علیرضا مهدوی گروه مدیریت دولتی، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران. منصوره مرادی حقیقی گروه مدیریت دولتی، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران. مجید جهانگیرفرد گروه مدیریت دولتی، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران. Journal Article 2026 03 30 Given the rapid environmental changes, digital transformation, and increased competition in the banking system, identifying different dimensions of employees' job flexibility is of particular importance. Therefore, the aim of presenting a human resources flexibility model in the banking industry is to present a qualitative approach and, in terms of purpose, it is an applied research and was conducted using thematic analysis method. The experts included professors of the public administration faculty and bank managers, and the interviewees included 15 people who were selected using the snowball sampling method until reaching theoretical saturation. Data were collected using semi-structured interviews. To ensure validity and reliability, the findings were confirmed by the interviewees. In order to analyze the data, the Brown and Clark method was also used with the Max QDA qualitative data analysis software. The findings from the interview analysis included 150 open codes, 16 basic themes, 8 organizing themes, and 1 overarching theme. Which includes "professional competence flexibility", "behavioral flexibility", "skill flexibility", "knowledge flexibility", "communication flexibility", "task flexibility", "time flexibility" and "structural-cultural flexibility". This model presented finally, it can be concluded that improving human resource flexibility plays a decisive role in improving organizational performance, increasing productivity and improving the quality of banking services. با توجه به تغییرات سریع محیطی، تحول دیجیتال و افزایش رقابت در نظام بانکی، شناسایی ابعاد مختلف انعطاف‌پذیری شغلی کارکنان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است ازاین‌رو هدف ارائه مدل انعطاف پذیری منابع انسانی در صنعت بانکداری است. پژوهش حاضر با رویکردی کیفی و از نظر هدف جزو پژوهش‌های کاربردی و با استفاده از روش تحلیل مضمون انجام شد. خبرگان شامل اساتید هیئت‌علمی مدیریت دولتی و همچنین مدیران بانکی بودند و همچنین مصاحبه شوندگان شامل، 15 نفر که به روش نمونه‌گیری گلوله برفی تا رسیدن به سطح اشباع نظری انتخاب شدند. داده ها با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته گردآوری شد. برای اطمینان از روایی و پایایی ، یافته‌ها به تایید مصاحبه‌ ‌شوندگان رسید. به منظور تحلیل داده‌ها نیز از روش براون و کلارک با نرم افزار تحلیل داده های کیفی مکس کیودآ انجام گردید.یافته ها حاصل از تحلیل مصاحبه شامل 150 کد باز ، 16 مضمون پایه ، 8 مضمون سازمان دهنده و 1 مضمون فراگیر شناسایی شدند. که شامل «انعطاف‌پذیری شایستگی حرفه‌ای»، «انعطاف‌پذیری رفتاری»، «انعطاف‌پذیری مهارتی»، «انعطاف‌پذیری دانشی»، «انعطاف‌پذیری ارتباطی»، «انعطاف‌پذیری وظیفه‌ای»، «انعطاف‌پذیری زمانی» و «انعطاف‌پذیری ساختاری–فرهنگی» است.این مدل ارائه‌شده در نهایت، می‌توان نتیجه گرفت که ارتقای انعطاف‌پذیری منابع انسانی، نقش تعیین‌کننده‌ای در بهبود عملکرد سازمانی، افزایش بهره‌وری و ارتقای کیفیت خدمات بانکی ایفا می‌کند.

https://www.bumara.ir/article_244962_a444401702f7b80a55699943d780f1e8.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Designing A Conceptual Framework for Organisational Disclosure to Mitigate Administrative Corruption طراحی چارچوب مفهومی افشاگری سازمانی به منظور کاهش فساد اداری 385 432 245259 10.87453/bumara.2026.372301.9839 FA محمد غفوری گروه مدیریت دولتی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران. علیرضا بناگر گروه مدیریت، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی، نور، ایران. جواد محرابی گروه مدیریت دولتی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران. Journal Article 2026 03 31 Administrative corruption is considered one of the most significant obstacles to the realisation of good governance, transparency, and accountability in government organisations. In this regard, the disclosure of organisational misconduct, as an effective mechanism for identifying, reporting, and preventing malpractices, plays a crucial role in promoting the integrity of the administrative system. The aim of the present study is to design a conceptual framework for organisational whistleblowing to reduce administrative corruption. In terms of its purpose, this research is applied-developmental and, in terms of its approach, qualitative. Data were collected and analysed through a systematic literature review based on the PRISMA guidelines and using the meta-ethnography method of Sandelowski and Barroso (2007). The statistical population of the study comprised Persian and English scientific articles published between 2016 and 2025 (1395 to 1404) in the field of organisational whistleblowing and administrative corruption. Following a systematic search of reputable scientific databases and the application of inclusion and exclusion criteria, 28 studies were selected for final analysis. The coding and data analysis process was conducted using MAXQDA software. The validity of the findings was confirmed by expert evaluation, and the reliability of the coding was determined using Cohen's kappa coefficient (0.85). The findings led to the identification of seven main components, which include the drivers of organisational disclosure comprising motivational-psychological, structural-institutional, and cultural-value dimensions; facilitators of disclosure; inhibitors of disclosure; intent to disclose; and the organisational consequences of disclosure. The findings indicate that organisational whistleblowing is a multi-level phenomenon influenced by individual, organisational, and environmental factors. The proposed framework, by clarifying the relationships between drivers, enablers, barriers, disclosure intention, and organisational consequences, provides a basis for designing anti-corruption policies, developing whistleblower protection mechanisms, and promoting good governance in public sector organisations. فساد اداری یکی از مهم‌ترین موانع تحقق حکمرانی خوب، شفافیت و پاسخگویی در سازمان‌های دولتی محسوب می‌شود. در این زمینه، افشای تخلفات سازمانی، به عنوان یک مکانیزم مؤثر برای شناسایی، گزارش و پیشگیری از سوء رفتارها، نقشی مهمی در ارتقای سلامت نظام اداری ایفا می‌کند. هدف از مطالعه حاضر، طراحی یک چارچوب مفهومی برای افشاگری سازمانی به منظور کاهش فساد اداری است. از نظر هدف، این پژوهش کاربردی-توسعه‌ای و از نظر رویکرد، کیفی است. داده‌ها از طریق مرور نظام‌مند ادبیات بر اساس دستورالعمل‌های PRISMA و با استفاده از روش فراترکیب سندلوسکی و باروسو (۲۰۰۷) جمع‌آوری و تحلیل شدند. جامعه آماری پژوهش شامل مقالات علمی فارسی و انگلیسی منتشرشده بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۵ (۱۳۹۵ تا ۱۴۰۴) در زمینه افشاگری سازمانی و فساد اداری بود. پس از جستجوی سیستماتیک در پایگاه‌های علمی معتبر و اعمال معیارهای ورود و خروج، 28 مطالعه برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. فرآیند کدگذاری و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA انجام شد. اعتبار یافته‌ها از طریق ارزیابی متخصصان تأیید و پایایی کدگذاری نیز با استفاده از ضریب کاپا کوهن (۰.۸۵) تعیین گردید. یافته‌ها به شناسایی هفت مؤلفه اصلی منجر شد که شامل محرک‌های افشای سازمانی شامل ابعاد انگیزشی-روان‌شناختی، ساختاری-نهادی و فرهنگی-ارزشی؛ تسهیل‌کننده‌های افشاگری؛ بازدارنده‌های افشاگری؛ قصد افشاگری؛ و پیامدهای سازمانی افشاگری است. یافته‌ها نشان می‌دهند که افشاگری سازمانی پدیده‌ای چندسطحی است که تحت تأثیر عوامل فردی، سازمانی و محیطی قرار دارد. چارچوب پیشنهادی با شفاف‌سازی روابط بین محرک‌ها، تسهیل‌کننده‌ها، موانع، قصد افشا و پیامدهای سازمانی، زمینه‌ای برای طراحی سیاست‌های ضد فساد، توسعه مکانیزم‌های حمایت از افشاگران و ترویج حکمرانی شایسته در سازمان‌های بخش دولتی فراهم آورده است.

https://www.bumara.ir/article_245259_e9ebe61c3f0357947c51f3aed369f70e.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Scientific mapping and intelligent structuring of ethics-based organizational culture studies with a scientometric approach نگاشت علمی و ساختاردهی هوشمند مطالعات فرهنگ سازمانی اخلاق‌مدار با رویکرد علم‌سنجی 433 464 245599 10.87453/bumara.2026.373601.0103 FA علیرضا احمدی گروه مدیریت دولتی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران. تورج مجیبی گروه مدیریت دولتی، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران. سید مهدی الوانی گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. Journal Article 2026 03 30 Studies on ethical organizational culture have been a focal point of discourse for researchers in public administration, governance, and organizational behavior over the past two decades. However, there is a perceived lack of comprehensive research that systematically and intelligently reveals the intellectual structure, thematic evolution, and emerging trends in this field. The present study was conducted with the aim of scientific mapping and intelligent structuring of studies in the field of ethical organizational culture, utilizing a scientometric approach. In terms of its purpose, the research is applied, and methodologically, it is a scientometric study based on a systematic literature review. The statistical population comprised internationally indexed articles, and the sample included 311 articles indexed in Scopus from 2000 to 2026. For data analysis, VOSviewer and Biblioshiny software were utilised, along with techniques for keyword co-occurrence analysis, thematic mapping, and bibliometric analysis. The findings indicate that the trend of scientific output in this field has grown exponentially, with a peak in publications recorded in 2025. The United States, the United Kingdom, and Spain have held the largest shares in the production of knowledge in this area. The co-word network analysis revealed four main clusters: 1-Ethical culture centred on ethical leadership and organisational justice, 2-Public sector and corruption with an emphasis on accountability and transparency, 3-Ethical decision-making and unethical behaviour, and 4-Business ethics and social responsibility. The thematic map revealed that Artificial Intelligence and ethical infrastructure, as driving themes, outline the future research frontiers. The results indicate that this field has moved away from a sole focus on normative discussions towards interdisciplinary studies in the realms of digital governance and sustainability. مطالعات فرهنگ سازمانی اخلاق‌مدار در دو دهه اخیر کانون‌ گفتمان محققان حوزه مدیریت دولتی، حکمرانی و رفتار سازمانی بوده است، با این حال فقدان مطالعه جامعی که ساختار فکری، روندهای تحول موضوعی و جریان‌های نوظهور این حوزه را آشکار سازد، احساس می‌شود. پژوهش حاضر با هدف نگاشت علمی و ساختاردهی هوشمند مطالعات حوزه فرهنگ سازمانی اخلاق‌مدار با رویکرد علم‌سنجی انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از حیث روش، یک مطالعه علم‌سنجی مبتنی بر مرور نظام‌مند ادبیات است. جامعه آماری مقالات نمایه شده بین المللی بوده و نمونه مورد مطالعه شامل ۳۱۱ مقاله نمایه‌شده در پایگاه اسکوپوس در بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۶ است. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزارهای ویوس ویور و بیبلوشاینی و تکنیک‌های تحلیل هم‌رخدادی کلیدواژه‌ها، نقشه موضوعی و تحلیل استنادی استفاده شد. یافته‌ها نشان می دهد روند تولیدات علمی این حوزه رشد تصاعدی داشته و اوج انتشارات در سال ۲۰۲۵ ثبت شده است. ایالات متحده، انگلستان و اسپانیا بیشترین سهم را در تولید دانش این حوزه داشته‌اند. تحلیل شبکه هم‌واژگانی چهار خوشه اصلی را آشکار ساخت: 1-فرهنگ اخلاقی با محوریت رهبری اخلاقی و عدالت سازمانی، 2-بخش عمومی و فساد با تأکید بر پاسخگویی و شفافیت، 3-تصمیم‌گیری اخلاقی و رفتار غیراخلاقی و 4-اخلاق کسب‌وکار و مسئولیت اجتماعی. نقشه مضامین نشان داد که هوش مصنوعی و زیرساخت اخلاقی به عنوان مضامین پیشران، جبهه‌های پژوهشی آینده را ترسیم می‌کنند. نتایج نشان می‌دهد این حوزه از تمرکز صرف بر مباحث هنجاری فاصله گرفته و به سمت مطالعات میان‌رشته‌ای در قلمروهای حکمرانی دیجیتال و پایداری حرکت کرده است.

https://www.bumara.ir/article_245599_120b5163ff12fb082a0ee2d1dea2995d.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Designing a Model for E-government Services Quality Assessment for Iranian Public Organizations طراحی مدل سنجش کیفیت خدمات دولت الکترونیک در سازمان های دولتی ایران 465 498 245601 10.87453/bumara.2026.373601.4101 FA فرهاد قلعه دار گروه مدیریت، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران. داریوش بداغی گروه مدیریت، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران. محمد طاهری روزبهانی گروه مدیریت، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران. Journal Article 2026 03 31 The aim of this study was to design a model for measuring the quality of e-government services in Iranian government organizations using a qualitative method based on theme analysis. This research is a qualitative research in the field of paradigm (model) inductive. In the present study, semi-structured interviews were used as data collection tools and the themes, sub-themes and main themes were analyzed using primary codes. In this study, purposeful sampling was used to select the sample. Based on the principle of theoretical adequacy, in the present study, using 20 important interviews, it was achieved that the primary codes, themes, sub-themes and main themes were presented separately for each question. Again, all sub-themes should be combined in terms of contextual, interactive, and consequential aspects, and a more abstract and general model derived from the main research question should be extracted. Then, a qualitative research model was designed. For validity, the internal agreement coefficient and the reliability method of agreement between two coders were used. Results in the form of e-government service quality measurement model including key factors (trust, citizen support, reliability, efficiency), intervention (moderate and low growth of e-services, lack of infrastructure) and results (individual results, organizational results, socio-biological results Peripheral) was shown. هدف این پژوهش شناسایی ابعاد و مؤلفه‌های مؤثر بر کیفیت خدمات دولت الکترونیک در سازمان‌های دولتی ایران با مطالعه‌ی موردی سازمان ثبت احوال کشور است. انتخاب این سازمان به دلیل نقش بنیادی آن در تحقق دولت الکترونیک، گستردگی تعاملاتش با شهروندان و برخورداری از پایگاه داده‌های ملی هویتی است که آن را به یکی از ارکان اصلی حکمرانی داده‌محور در کشور تبدیل کرده است. پژوهش حاضر از نوع کیفی بوده و با بهره‌گیری از رویکرد تحلیل تم (Thematic Analysis) و راهنمای شش‌مرحله‌ای براون و کلارک (2006) انجام گرفته است. در این فرایند، ابتدا مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 20 نفر از خبرگان و کارشناسان فناوری اطلاعات سازمان ثبت احوال کشور صورت گرفت. سپس داده‌ها در چند مرحله کدگذاری (باز، گزینشی و محوری) و تم‌های اصلی و فرعی استخراج شدند. بررسی روایی از طریق بازبینی همکاران و پایایی با روش باز‌آزمون انجام گرفت تا از دقت و ثبات نتایج اطمینان حاصل شود. یافته‌ها نشان داد که کیفیت خدمات دولت الکترونیک تحت تأثیر عواملی چون سهولت استفاده، اعتماد، پاسخگویی، تعامل‌پذیری و به‌روز بودن فناوری قرار دارد. این نتایج افزون بر غنای علمی، دارای کاربردهای سیاستی مهمی نیز هستند؛ از جمله تدوین چارچوب‌های استاندارد برای سنجش کیفیت خدمات دستگاه‌های دولتی، طراحی سامانه‌های هوشمند کاربرمحور و تقویت زیرساخت‌های اعتماد دیجیتال. توجه به این عوامل می‌تواند موجب افزایش اعتماد عمومی و کارایی سازمانی در نظام اداری ایران گردد.

https://www.bumara.ir/article_245601_c93e9b31774cab8b88b011a981271077.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Futures Studies of New Media Policy-making in the Country Based on Experts’ Perspectives آینده‌پژوهی سیاستگذاری رسانه‌‌های نوین کشور بر اساس دیدگاه خبرگان این حوزه 499 518 245987 10.87453/bumara.2026.373601.9077 FA فرزانه دهقانی دانشجوی دکتری، گروه مدیریت رسانه و اطلاعات، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. مهری شهبازی استادیار گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. مهربان هادی پیکانی گروه مدیریت، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. Journal Article 2026 03 30 Purpose: This study aims to conduct a futures study on national policy-making for new media, grounded in expert perspectives. Adopting a mixed-methods approach, the research investigates the current state of new media policy-making in Iran. Methodology: Data were collected through a two-stage questionnaire, semi-structured interviews with domain experts, and deliberative focus groups. The qualitative data were analyzed using thematic analysis, while the quantitative data were processed through statistical methods. The research population comprised experts in media policy, communications, and cyberspace, selected via purposive sampling. Finally, the findings were synthesized to provide a comprehensive and forward-looking vision of the new media policy-making system. Findings: The results reveal that new media policy-making in Iran faces significant structural, institutional, and approach-based challenges that hinder the formation of a coherent, future-oriented, and development-driven framework. Expert insights indicate that the prevailing policy approach is primarily reactive and control-oriented, with insufficient focus on innovation, capacity building, and the analysis of emerging technological trends and media consumption patterns. This is largely attributed to institutional fragmentation, a lack of inter-sectoral coordination, overlapping mandates, and the absence of evidence-based policy frameworks. Furthermore, excessive emphasis on regulation and monitoring has led to functional redundancy among key entities—such as the Ministry of Culture and Islamic Guidance, SATRA, and the Supreme Council of Cyberspace—complicating decision-making processes and undermining institutional efficiency. Conversely, critical areas such as content market development, support for cultural entrepreneurship, media literacy, data governance, and media futures studies have been largely neglected, leading to weakened developmental functions and reduced competitiveness in the new media sector. Conclusion: The findings underscore an urgent need for a paradigm shift in media governance toward a model based on data-driven governance, adaptive regulation, multi-stakeholder participation, and institutional transparency. A pivotal requirement identified by experts is the recalibration of the roles of policy-making bodies, the clear delineation of functions, and the establishment of coordination mechanisms to resolve institutional conflicts. هدف اصلی پژوهش حاضر، آینده‌پژوهی سیاستگذاری رسانه‌های نوین کشور بر اساس دیدگاه خبرگان بود. این پژوهش با رویکرد آمیخته (کمی–کیفی) و با هدف بررسی وضعیت سیاست‌گذاری رسانه‌های نوین در ایران انجام شده است. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های دو مرحله‌ای، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با خبرگان و جلسات هم‌اندیشی گردآوری شدند. در بخش کیفی، داده‌ها با روش تحلیل مضمون و در بخش کمی با استفاده از تحلیل‌های آماری مورد بررسی قرار گرفتند. جامعه پژوهش شامل خبرگان حوزه سیاست‌گذاری رسانه، ارتباطات و فضای مجازی بود که به شیوه هدفمند انتخاب شدند. در نهایت، یافته‌ها با تلفیق نتایج کمی و کیفی برای ارائه تصویری جامع و آینده‌نگر از نظام سیاست‌گذاری رسانه‌های نوین تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد که سیاستگذاری رسانه‌های نوین در ایران با مجموعه‌ای از چالش‌های ساختاری، نهادی و رویکردی مواجه است که مانع از شکل‌گیری یک نظام سیاستگذاری منسجم، آینده‌نگر و توسعه‌محور شده است. تحلیل دیدگاه‌های خبرگان بیانگر آن است که رویکرد غالب در سیاستگذاری رسانه‌ای، عمدتاً واکنشی و کنترلی است و کمتر بر ابعاد نوآوری، توسعه ظرفیت‌های رسانه‌ای و تحلیل روندهای آینده فناوری و مصرف رسانه‌ای تمرکز دارد. این امر تا حد زیادی ناشی از تعدد و پراکندگی نهادهای سیاستگذار، نبود هماهنگی بین‌بخشی، تداخل مأموریت‌ها و فقدان چارچوب‌های سیاستی مبتنی بر داده و شواهد است. یافته‌ها نشان داد که تمرکز بیش از حد بر تنظیم‌گری و نظارت، موجب ظهور موازی‌کاری میان نهادهایی همچون وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ساترا و مرکز ملی فضای مجازی شده و فرایند تصمیم‌گیری را با پیچیدگی اداری، ابهام مقررات و کاهش کارآمدی مواجه کرده است. در مقابل، حوزه‌هایی نظیر توسعه بازار محتوا، حمایت از نوآوری و کارآفرینی فرهنگی، ارتقای سواد رسانه‌ای، حکمرانی داده و آینده‌پژوهی رسانه‌ای کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند و این عدم توازن موجب تضعیف کارکردهای توسعه‌ای و کاهش رقابت‌پذیری در حوزه رسانه‌های نوین شده است. همچنین یافته‌ها حاکی از آن است که خبرگان بر ضرورت تحول در الگوی حکمرانی رسانه‌ای تأکید دارند؛ الگویی که باید بر مبنای اصولی همچون حکمرانی داده‌محور، تنظیم‌گری تطبیقی، مشارکت چندبازیگره و شفافیت نهادی شکل گیرد. یکی دیگر از نتایج مهم پژوهش، لزوم بازتعریف نقش نهادهای سیاستگذار، تفکیک وظایف و ایجاد سازوکارهای هماهنگ‌کننده برای رفع تعارضات نهادی است.

https://www.bumara.ir/article_245987_a79d1555db56886e0a10674866575148.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Success Factors of Social Media-Based Political Campaigns for Parliamentary Candidates عوامل موفقیت کارزارهای سیاسی نمایندگان (نامزدهای نمایندگی مجلس) مبتنی بر رسانه‌های اجتماعی 519 550 246451 10.87453/bumara.2026.373601.4447 FA سامان سهیلی زاده دانشجو دکتری مدیریت، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران. احتشام رشیدی استادیار گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران. Journal Article 2026 04 19 The rapid expansion of social media has transformed traditional electoral campaigning and established these platforms as one of the most influential channels of communication between political candidates and voters. Despite the increasing use of social media in Iranian elections, a comprehensive understanding of the factors contributing to the success of parliamentary candidates’ political campaigns in these platforms remains limited. Therefore, the present study aimed to identify and explain the factors influencing the success of political campaigns of parliamentary candidates based on social media. This study was exploratory in purpose and qualitative in nature, employing Glaser’s (2008) classic grounded theory approach. The research population consisted of experts in political marketing, political branding, social media, and executive managers of electoral campaigns, who were selected through purposive and snowball sampling techniques. Data were collected through semi-structured interviews with 16 experts until theoretical saturation was achieved. The data were analyzed using open, selective, and theoretical coding procedures. To ensure the credibility of the findings, constant comparative analysis, expert review, and systematic documentation of the analytical process were employed, while coding reliability was confirmed through inter-coder agreement and Cohen’s Kappa coefficient. The analysis resulted in the extraction of 532 initial codes, 254 distinct codes, 62 concepts, 31 subcategories, and 9 main categories, including political identity and branding, trust-building and political legitimacy, political interaction and discourse-building, voter mobilization and activation, strategic social media management, campaign execution capabilities, social media opportunities, threats and barriers to campaign success, and outcomes of successful political campaigns. The findings indicated that the success of political campaigns on social media is shaped by the simultaneous interaction of identity-related, communicative, managerial, operational, and environmental factors. Ultimately, the proposed model provides a context-specific framework for designing and implementing effective political campaigns in parliamentary elections and contributes to the advancement of digital political marketing literature in Iran. گسترش رسانه‌های اجتماعی، شیوه‌های سنتی کارزارهای انتخاباتی را متحول کرده و این رسانه‌ها را به یکی از مهم‌ترین بسترهای ارتباطی میان نامزدهای سیاسی و رأی‌دهندگان تبدیل کرده است. با وجود افزایش استفاده از رسانه‌های اجتماعی در انتخابات ایران، هنوز شناخت جامعی از عوامل مؤثر بر موفقیت کارزارهای سیاسی نمایندگان مبتنی بر این رسانه‌ها وجود ندارد. ازاین‌رو، پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین عوامل موفقیت کارزارهای سیاسی نمایندگان (نامزدهای نمایندگی مجلس) مبتنی بر رسانه‌های اجتماعی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف اکتشافی و از نظر روش، کیفی با رویکرد نظریه‌پردازی داده‌بنیاد کلاسیک گلیزر (2008) بود. جامعه پژوهش را خبرگان حوزه بازاریابی سیاسی، برندسازی سیاسی، رسانه‌های اجتماعی و مدیران اجرایی کارزارهای انتخاباتی تشکیل دادند که با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند و گلوله‌برفی انتخاب شدند. گردآوری داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 16 نفر از خبرگان تا دستیابی به اشباع نظری انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از کدگذاری باز، انتخابی و نظری تحلیل شدند. برای ارزیابی اعتبار یافته‌ها از مقایسه مستمر داده‌ها، بازبینی خبرگان و مستندسازی فرایند تحلیل استفاده شد و پایایی کدگذاری نیز از طریق توافق بین دو کدگذار مستقل و ضریب کاپای کوهن تأیید گردید. نتایج تحلیل داده‌ها به استخراج 532 کد اولیه، 254 کد متمایز، 62 مفهوم، 31 مقوله فرعی و 9 مقوله اصلی شامل هویت‌سازی و برند سیاسی، اعتمادسازی و مشروعیت سیاسی، تعامل و گفتمان‌سازی سیاسی، بسیج و فعال‌سازی رأی‌دهندگان، مدیریت راهبردی رسانه‌های اجتماعی، توانمندی‌های اجرایی کارزار، فرصت‌های رسانه‌های اجتماعی، تهدیدها و موانع موفقیت کارزار و پیامدهای موفقیت کارزار سیاسی منجر شد. یافته‌ها نشان داد موفقیت کارزارهای سیاسی در رسانه‌های اجتماعی حاصل تعامل هم‌زمان عوامل هویتی، ارتباطی، مدیریتی، اجرایی و محیطی است. در نهایت، مدل ارائه‌شده می‌تواند مبنایی برای طراحی و اجرای کارزارهای سیاسی اثربخش در انتخابات مجلس شورای اسلامی و توسعه ادبیات بازاریابی سیاسی دیجیتال در ایران قرار گیرد.

https://www.bumara.ir/article_246451_5598c6a8a965b17372e5272a1daa3fff.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Explicating and Developing Organizational Wisdom Based on Human Capital and Organizational Culture to Enhance Banking Governance in the Smart Era تبیین و توسعه خرد سازمانی برپایۀ سرمایه انسانی، فرهنگ سازمانی برای ارتقای حکمرانی بانکداری در عصر هوشمند 551 576 242875 10.87453/bumara.2026.372301.9876 FA هاشم شهریاری گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. محمدرضا حمیدی زاده گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0002-7325-0516 Journal Article 2026 02 15 The challenges posed by a volatile and competitive banking industry environment have prompted numerous managers and specialists to focus on human capital and strategies for its enhancement.The objective of this research is to elucidate and develop organizational wisdom based on human capital and organizational culture to promote banking governance. The statistical population of the study consisted of managers and experts of Bank Shahr in Tehran. Data were collected using a questionnaire, distributed and gathered through simple random sampling. The results of structural equation modeling analyzed with SmartPLS software indicated that human capital development has a positive effect on organizational culture and the promotion of banking governance. The positive impact of human capital development on organizational wisdom was confirmed. Furthermore, the positive effect of organizational culture on organizational wisdom and the advancement of banking governance was verified. The influence of organizational wisdom on enhancing banking governance was also significant. Moreover, the mediating role of organizational culture in the relationship between human capital development and organizational wisdom, as well as the mediating role of organizational wisdom in the relationship between human capital development and banking governance promotion, were confirmed. Overall, it can be concluded that human capital development, not only directly but also through strengthening organizational culture and organizational wisdom, plays a crucial role in shaping the enhancement of banking governance. These findings underscore the importance of targeted investment in human capital development as a foundation for building a wise organization with effective governance in banking. چالش‌های محیط ناپایدار و رقابتی صنعت بانکی بسیاری از مدیران و متخصصان را بر آن داشته است تا به سرمایه انسانی و راهبردهای ارتقاء آن روی آورند. هدف از تحقیق حاضر تبیین و توسعه خرد سازمانی برپایۀ سرمایه انسانی، فرهنگ سازمانی برای ارتقای حکمرانی بانکداری است. جامعه آماری تحقیق مدیران و کارشناسان بانک شهر در شهر تهران بود. در این تحقیق جهت گردآوری داده‌ها از پرسشنامه استفاده شد. داده‌ها به روش تصادفی ساده توزیع و گردآوری شدند. نتایج تحلیل مدل معادلات ساختاری با نرم افزار اسمارت پی ال اس نشان داد توسعه سرمایه انسانی تأثیر مثبتی بر فرهنگ سازمانی و ارتقای حکمرانی بانکداری دارد. تاثیر مثبت توسعه سرمایه انسانی بر خرد سازمانی تأیید گردید. علاوه بر این، تأثیر مثبت فرهنگ سازمانی بر خرد سازمانی و ارتقای حکمرانی بانکداری تأیید شد. تأثیر خرد سازمانی نیز بر ارتقای حکمرانی بانکداری معنادار بود. در ادامه، نقش میانجی فرهنگ سازمانی در رابطه بین توسعه سرمایه انسانی و نقش میانجی خرد سازمانی در ارتباط بین توسعه سرمایه انسانی و ارتقای حکمرانی بانکداری تایید شد. به طور کلی می توان نتیجه گرفت که توسعه سرمایه انسانی نه‌تنها به‌صورت مستقیم، بلکه از طریق تقویت فرهنگ سازمانی و خرد سازمانی، نقش مهمی در شکل‌گیری ارتقای حکمرانی بانکداری ایفا می‌کند. این نتایج اهمیت سرمایه‌گذاری هدفمند در توسعه سرمایه انسانی به‌عنوان زیربنای ایجاد سازمان‌ خردمند و دارای حکمرانی مؤثر در بانکداری را نشان می دهد.

https://www.bumara.ir/article_242875_9eb7dca200940ce1005a1f6d803b8a2c.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Narrative of Formalism in Human Resource Management: The Confrontation of Form and Content روایت فرمالیسم در مدیریت منابع انسانی؛ تقابل شکل و محتوا 577 590 251332 10.87453/bumara.2026.373601.654 FA زهره احمدیان گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. میر علی سید نقوی گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. رضا واعظی گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. وجه الله قربانی زاده گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. Journal Article 2026 05 09 This study was conducted to explore formalism in human resource management at Bank Tejarat—a phenomenon in which forms, regulations, and seemingly advanced tools take precedence over substance, meaning, and real impact, thereby creating a gap between formal expenditures and the absence of meaningful improvements in employee experience, skill development, and the quality of HR decisions. The main research question sought to construct a grand narrative of formalism in Bank Tejarat and to uncover its underlying dimensions and patterns. The research adopted a qualitative narrative analysis approach. Data were collected through in-depth semi-structured interviews with key stakeholders at both operational and strategic levels of Bank Tejarat, as well as with HR experts. Participants were selected through purposive sampling, and data collection continued until theoretical saturation was achieved. Data analysis was carried out through thematic coding within a narrative framework, constant comparison, co-occurrence mapping of concepts, and network analysis. The findings revealed that the grand narrative of formalism rests on four rails: causes and drivers (regulatory pressures, politicization of appointments, center–environment disjunction, and data gaps); nature and mechanisms (performative framing, formalized evaluation, metric engineering, and paper-based control); consequences (hidden resistance, erosion of trust, and role confusion); and exit strategies (data governance, policy coherence, process simplification, and dialogue-centered empowerment). The study concluded that overcoming formalism requires simultaneous actions across multiple fronts and offered a narrative model for understanding and managing this phenomenon in Iranian service organizations. این پژوهش با هدف واکاوی فرمالیسم در مدیریت منابع انسانی بانک تجارت انجام شد؛ پدیده‌ای که در آن صورت‌ها، آیین‌نامه‌ها و ابزارهای به ظاهر پیشرفته بر محتوا، معنا و اثر واقعی پیشی می‌گیرند و شکاف میان هزینه‌های شکلی و نبود بهبود معنادار در تجربه کارکنان، ارتقای مهارت و کیفیت تصمیم‌های منابع انسانی را پدید می‌آورد. پرسش اصلی پژوهش، ترسیم کلان‌روایتی از فرمالیسم در بانک تجارت و آشکارسازی ابعاد و الگوهای نهفته آن بود. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل روایت بود. داده‌ها از طریق مصاحبه عمیق نیمه‌ساختاریافته با ذی‌نفعان اصلی در سطوح صف و ستاد بانک تجارت و خبرگان حوزه منابع انسانی گردآوری شد. مشارکت‌کنندگان به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و جمع‌آوری داده تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده‌ها با کدگذاری مضمونی در چارچوب روایتی، مقایسه مداوم، نگاشت هم‌رخدادی مفاهیم و تحلیل شبکه‌ای انجام شد. یافته‌ها نشان داد کلان‌روایت فرمالیسم بر چهار ریل استوار است: علل و محرک‌ها (فشارهای نظارتی، سیاست‌زدگی انتصاب، گسست مرکز و محیط و شکاف داده)، ماهیت و سازوکارها (صورت‌بندی نمایشی، ارزیابی صوری، مهندسی سنجه و کنترل کاغذی)، پیامدها (مقاومت پنهان ، دوگانه بقا فردی و منافع سازمانی، فرسایش اعتماد و سردرگمی نقش) و راهبردهای خروج (حکمرانی داده، یک‌صدایی سیاست، ساده‌سازی روال و توانمندسازی گفت‌وگومحور). نتیجه‌گیری پژوهش تأکید کرد که گذار از فرمالیسم نیازمند اقدام هم‌زمان در چند جبهه است و مدلی روایتی برای فهم و مدیریت این پدیده در سازمان‌های خدماتی ایران ارائه داد.

https://www.bumara.ir/article_251332_76ea2827deb29d8a40fb8b3aa9c5432c.pdf

موسسه انتشارات بین المللی پژوهش‌های مدیریت مدیریت استراتژیک هوشمند 2891-4128 5 3 2026 09 23 Presenting a Digital Governance Model in the Education System ارائه الگوی حکمرانی دیجیتال در نظام آموزش‌وپرورش 591 608 252105 10.87453/bumara.2026.373601.1795 FA کتایون یزدان پناه گروه مدیریت دولتی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. 0009-0003-9812-4203 اکبر اعتباریان خوراسگانی گروه مدیریت، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. 0000-0002-6489-7502 فریبا کریمی گروه مدیریت آموزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. 0000-0002-8594-3790 Journal Article 2026 05 18 Objective: The digital age has confronted educational systems with the need to redefine their governance structures. Despite extensive investments in the field of educational technologies, the lack of a comprehensive and indigenous model for digital governance in the Iranian education system is considered a fundamental theoretical and practical gap. The present study was conducted with the aim of designing a digital governance model in the education system. Methodology: This study was applied in terms of purpose and was conducted with a qualitative approach and content analysis method. The research participants included 14 experts, senior and middle managers, university professors, and specialists in the fields of information technology and curriculum planning, who were selected using a purposive snowball sampling method. Data were collected through in-depth semi-structured interviews and analyzed using the six-step method of Brown and Clark (2006). Findings: Data analysis led to the identification of 5 organizational themes and 25 basic themes. The overarching theme of digital governance in education includes: drivers of digital governance (including infrastructure and access, human development and empowerment, educational and content system transformation, and data-driven governance), dimensions of digital governance (including infrastructural-technical, legal-political-supervisory, human-empowerment, smart learning-educational innovation, and data-driven management dimensions), digital governance strategies (including technological, human and digital competency strategies, smart learning, digital transparency, and justice and participation), digital governance challenges (including the challenge of transitioning from traditional infrastructure to smart ecosystem, the challenge of developing human competency and digital culture, the challenge of innovative learning, the challenge of institutional integrity, and the challenge of educational justice and digital diplomacy), and the requirements for developing digital governance (including structural-infrastructural requirements, human capacity and digital leadership, education and technological innovation, governance and cybersecurity, and the dynamics of participation and digital diplomacy). The findings also showed that the realization of digital governance, beyond a technological measure, requires a paradigm shift in The cultural, legal, managerial, and structural layers of the education system. Conclusion: The extracted research model provides a systematic and multidimensional framework for policymaking and implementation of digital governance in the education system. The realization of this model can lead to outcomes such as increased transparency and accountability, improved learning quality, reduced educational inequalities, improved administrative system efficiency, and institutionalized participatory and data-driven culture. Based on the findings, it is recommended to develop a comprehensive document on digital governance in education, design digital empowerment programs for teachers and administrators, create integrated and secure technical infrastructure, and provide electronic participation platforms for stakeholders. هدف: عصر دیجیتال، نظام‌های آموزشی را با ضرورت بازتعریف ساختارهای حکمرانی خود مواجه ساخته است. باوجود سرمایه‌گذاری‌های گسترده در حوزه فناوری‌های آموزشی، فقدان مدلی جامع و بومی برای حکمرانی دیجیتال در نظام آموزش‌وپرورش ایران، به‌عنوان یک خلأ نظری و کاربردی اساسی محسوب می‌شود. پژوهش حاضر باهدف طراحی مدل حکمرانی دیجیتال در نظام آموزش‌وپرورش انجام‌شده است. روش‌شناسی: این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شد. مشارکت‌کنندگان پژوهش شامل 14 نفر از خبرگان، مدیران ارشد و میانی، اساتید دانشگاهی و متخصصان حوزه فناوری اطلاعات و برنامه‌ریزی درسی بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند از نوع گلوله برفی انتخاب گردیدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه ساختاریافته عمیق گردآوری و با استفاده از روش شش مرحله‌ای براون و کلارک (۲۰۰۶) مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها به شناسایی 5 مضمون سازمان و 25 مضمون پایه انجامید. مضمون فراگیر حکمرانی دیجیتال در آموزش‌وپرورش عبارت‌اند از: پیشران‌های حکمرانی دیجیتال (شامل زیرساخت و دسترسی، توسعه و توانمندسازی انسانی، تحول نظام آموزشی و محتوایی و حکمرانی داده محور)، ابعاد حکمرانی دیجیتال (شامل ابعاد زیرساختی-فنی، قانونی-سیاستی-نظارتی، انسانی-توانمندسازی، یادگیری هوشمند-نوآوری آموزشی و مدیریتی-داده محور)، راهبردهای حکمرانی دیجیتال )شامل راهبردهای تکنولوژیکی، انسانی و شایستگی دیجیتال، یادگیری هوشمند، شفافیت دیجیتال و عدالت و مشارکت)، چالش‌های حکمرانی دیجیتال (شامل چالش گذار از زیرساخت سنتی به اکوسیستم هوشمند، چالش توسعه شایستگی انسانی و فرهنگ دیجیتال، چالش یادگیری نوآورانه، چالش یکپارچگی نهادی و چالش عدالت آموزشی و دیپلماسی دیجیتال و الزامات توسعه حکمرانی دیجیتال (شامل الزامات ساختاری-زیرساختی، ظرفیت انسانی و رهبری دیجیتال، آموزشی و نوآوری فناورانه، حکمرانی و امنیت سایبری و پویایی مشارکت و دیپلماسی دیجیتال). یافته‌ها همچنین نشان داد که تحقق حکمرانی دیجیتال، فراتر از یک اقدام فناورانه، نیازمند تحولی پارادایمی در لایه‌های فرهنگی، حقوقی، مدیریتی و ساختاری نظام آموزش‌وپرورش است. نتیجه‌گیری: مدل استخراجی پژوهش، چارچوبی نظام‌مند و چندبعدی برای سیاست‌گذاری و اجرای حکمرانی دیجیتال در نظام آموزش‌وپرورش فراهم می‌آورد. تحقق این مدل می‌تواند به پیامدهایی چون افزایش شفافیت و پاسخگویی، ارتقای کیفیت یادگیری، کاهش نابرابری‌های آموزشی، بهبود کارایی نظام اداری و نهادینه‌سازی فرهنگ مشارکتی و داده محور منجر شود. بر اساس یافته‌ها، پیشنهاد می‌شود سند جامع حکمرانی دیجیتال آموزش‌وپرورش تدوین، برنامه‌های توانمندسازی دیجیتال برای معلمان و مدیران طراحی، زیرساخت‌های فنی یکپارچه و امن ایجاد و بسترهای مشارکت الکترونیکی برای ذی‌نفعان فراهم گردد.

https://www.bumara.ir/article_252105_3f3fee2c56efcf37130424d30e72f088.pdf