آذر، س.، و دلاوری، ع. (1398). پژوهشی در زمینه یادگیری تطبیقی سازمانی در شرایط بحران. فصلنامه مدیریت سازمان، 7(4)، 31-49.
بهرامی، ز. (1396). یادگیری تطبیقی و تاثیر آن در استراتژیهای مدیریت بحران. پژوهشهای مدیریتی، 12(4)، 25-40.
جعفری، ع. (1400). مدلسازی تابآوری سازمانی در بحرانهای پیچیده: یک رویکرد تحلیلی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
حسینی، م. (1398). مدیریت ریسک و تابآوری سازمانی در بحرانهای اقتصادی. تهران: انتشارات پژوهشکده مدیریت.
زارعی، پ.، و رضوانی، ا. (1396). تحلیل استراتژیک بحرانهای پیچیده در سازمانها و تابآوری آنها. مجله علوم اجتماعی، 5(2)، 63-79.
سلیمی، م.، و رضایی، ر. (1397). بررسی استراتژیهای مقابله با بحرانها در سازمانها. مجله مدیریت استراتژیک، 8(2)، 45-62.
غفوری، ف. (1397). مدیریت بحران و تابآوری سازمانی: مفاهیم و روشها. تهران: انتشارات آگاهی.
محمودی، ف. (1399). بررسی رویکردهای یادگیری تطبیقی در سازمانها در مواجهه با بحرانها. مجله مدیریت بحران، 15(3)، 72-89.
مهدوی، ش. (1399). تابآوری سازمانی و چالشهای آن در دوران بحران: یک مطالعه تطبیقی. مجله مطالعات بحران، 14(1)، 100-115.
نیکوکار، م.، و میرزایی، س. (1400). مدلهای استراتژیک مدیریت بحران در سازمانها: یک رویکرد نوین. مجله تحقیقات مدیریتی، 10(3)، 58-75.
Argyris, C., & Schön, D. A. (1978). Organizational learning: A theory of action perspective. Addison-Wesley.
Cilliers, P. (2000). Complexity and Postmodernism: Understanding Complex Systems. Routledge.
Parker, L. D., et al. (2015). Organizational learning and resilience: A framework for developing adaptive responses to complex organizational challenges. Journal of Organizational Change Management, 28(3), 507-525.
Vogus, T. J., & Sutcliffe, K. M. (2007). Organizational resilience: A review and research agenda. Academy of Management Perspectives, 21(1), 23-42.