آذربایجانی، ع. (۲۰۱۹). مدیریت استراتژیک در سازمانها. تهران: انتشارات سازمان مدیریت صنعتی.
جمشیدی، ح.، و مهرابی، ر. (۲۰۱۶). ارزیابی تاثیر هوش تجاری بر تصمیمگیری استراتژیک در سازمانهای دولتی ایران. مجله تحقیقات مدیریتی ایران، ۳۳(۴)، ۱۱۲-۱۳۴.
حسینی، م.، و بهرامی، ف. (۲۰۱۸). تحلیل پایداری در صنعت خودروسازی ایران: چالشها و فرصتها. مجله مدیریت صنعتی ایران، ۲۷(۱)، ۵۵-۷۲.
قاسمی، ع.، و شریفی، م. (۲۰۱۵). بومیسازی مدلهای مدیریت استراتژیک برای صنایع ایران. مجله علوم مدیریت، ۲۲(۳)، ۳۳-۴۹.
محمودی، م.، و رضوی، ن. (۲۰۱۷). استراتژیهای پایداری در صنایع نفت و گاز ایران. مجله توسعه و اقتصاد پایدار، ۱۷(۲)، ۹۴-۱۰۹.
Elkington, J. (1997). Cannibals with forks: The triple bottom line of 21st century business. Oxford: Capstone Publishing.
Hill, C. W., & Jones, G. R. (2012). Strategic management theory: An integrated approach (10th ed.). Boston: Houghton Mifflin.
Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (1996). The balanced scorecard: Translating strategy into action. Boston: Harvard Business Press.
Porter, M. E. (1985). Competitive advantage: Creating and sustaining superior performance. New York: Free Press.
Tushman, M. L., & O’Reilly, C. A. (1996). Ambidextrous organizations: Managing evolutionary and revolutionary change. California Management Review, 38(4), 8-30.