ابوزهره، محمد (۱۹۹۱). التکافل الاجتماعی فی الاسلام. قاهره: دارالفکر.
استراوس، انسلم و کوربین، جولیت (۱۳۹۷). مبانی پژوهش کیفی. ترجمه ابراهیم افشار. تهران: نشر نی.
امیری، محمد؛ رادفر، رضا؛ فائزی رازی، فرشاد (۱۴۰۱). مدلسازی تأثیر بانکداری اجتماعی بر کاهش تضاد منافع مالی. علوم مدیریت ایران، ۱۷(۶۷)، ۴۶-۲۷.
حائری، محمود؛ اسلامی، ساجده (۱۳۹۶). مبانی فقهی جوایز قرضالحسنه بانکها. مطالعات فقه و حقوق اسلامی، ۹(۱۶)، ۱۲۹-۱۵.
خسروانجم، داود و همکاران (۱۳۹۹). ارزیابی شاخصهای استراتژیک پیادهسازی بانکداری دیجیتال. فصلنامه مدیریت کسب و کار، ۴۶، ۱۴۸-۱۲۵.
رابینز، استیون بی. (۱۳۹۰). رفتار سازمانی. ترجمه سیدمحمد اعرابی و علی پارسائیان. تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی.
رنگریز، حسن (۱۳۹۸). نظریه سازمان. تهران: موسسه کتاب مهربان نشر.
شهبازی، مهدی؛ حصیرچی، امیر؛ سلگی، محمد (۱۳۹۹). طراحی و تبیین الگوی بانکداری اجتماعی در ایران. تحقیقات مالی اسلامی، ۱۰(۱)، ۶۷-۱۱۰.
مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۸۹). ربا و بانکداری اسلامی. قم: امام علی بن ابی طالب(ع).
Angus, W. H., & Nancy, M. P. (2018). Sustainable business model archetypes for the banking industry. Journal of Cleaner Production, 174, 150-169.
Basel Committee on Banking Supervision (2015). Guidelines on Corporate Governance Principles for Banks. Bank for International Settlements.
Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101.
Brunetti, F., et al. (2020). Digital transformation challenges: strategies emerging from a multi-stakeholder approach. The TQM Journal, 8(5), 221-238.
Martínez-Caro, E., Cegarra-Navarro, J. G., & Alfonso-Ruiz, F. J. (2020). Digital technologies and firm performance. Technological Forecasting and Social Change, 154, 119962.
Veiga, A., et al. (2020). Defining Organizational Information Security Culture. Computers & Security, 92, 101713.
Vial, G. (2019). Understanding digital transformation: A review and a research agenda. The Journal of Strategic Information Systems, 28(2), 118-144.