مدیریت استراتژیک هوشمند

مدیریت استراتژیک هوشمند

مدل‌سازی استراتژیک تاب‌آوری سازمانی در مواجهه با بحران‌های پیچیده: رویکرد یادگیری تطبیقی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دکتری مدیریت بازرگانی،گرایش بازاریابی، دانشگاه باهنر کرمان،کرمان، ایران.
2 دانشجوی دکترای مدیریت، گرایش فناوری اطلاعات، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.
3 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی،گرایش تحول،دانشگاه سیستان و بلوچستان،زاهدان،ایران.
چکیده
این تحقیق به طراحی مدل استراتژیک تاب‌آوری سازمانی در مواجهه با بحران‌های پیچیده از طریق رویکرد یادگیری تطبیقی پرداخته است. هدف اصلی پژوهش، شناسایی و تحلیل عوامل مؤثر بر تاب‌آوری سازمانی و معرفی راهکارهایی است که به سازمان‌ها کمک می‌کند در شرایط بحرانی پیچیده، به‌طور مؤثر واکنش نشان دهند. نتایج نشان می‌دهد که تاب‌آوری سازمانی شامل فرآیندهای یادگیری مستمر، تطبیق با تغییرات محیطی و بهره‌گیری از تجربیات گذشته است. علاوه بر این، یادگیری تطبیقی به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که به سرعت به بحران‌ها واکنش نشان دهند و توانمندی‌های خود را بهبود بخشند. این تحقیق بر لزوم استفاده از روش‌های نوین ارزیابی تاب‌آوری و تقویت ظرفیت‌های سازمانی در پاسخ به تهدیدات پیچیده تأکید دارد. یافته‌ها همچنین به اهمیت رهبری تحول‌گرا، ساختار سازمانی انعطاف‌پذیر و فرهنگ سازمانی باز در تقویت تاب‌آوری اشاره دارند. در نهایت، مدل پیشنهادی می‌تواند راهنمایی برای طراحی استراتژی‌های تاب‌آوری در سازمان‌ها باشد.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Strategic Modeling of Organizational Resilience in the Face of Complex Crises: An Adaptive Learning Approach

نویسندگان English

Zainab Azhari 1
Keyvan Kakaei 2
Mohammad Sadegh Haj Safi 3
1 PhD in Business Administration, Marketing Orientation, Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran.
2 PhD student in Management, Information Technology Orientation, Razi University of Kermanshah, Kermanshah, Iran.
3 PhD student in Public Administration, Development Orientation, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran.
چکیده English

This study has designed a strategic model of organizational resilience in the face of complex crises through an adaptive learning approach. The main objective of the research is to identify and analyze the factors affecting organizational resilience and introduce solutions that help organizations respond effectively in complex crisis situations. The results show that organizational resilience includes continuous learning processes, adapting to environmental changes, and utilizing past experiences. In addition, adaptive learning allows organizations to respond quickly to crises and improve their capabilities. This research emphasizes the need to use modern methods of assessing resilience and strengthening organizational capacities in response to complex threats. The findings also point to the importance of transformational leadership, flexible organizational structure, and open organizational culture in strengthening resilience. Finally, the proposed model can be a guide for designing resilience strategies in organizations.

کلیدواژه‌ها English

organizational resilience
adaptive learning
complex crises
resilience strategies
crisis management
آذر، س.، و دلاوری، ع. (1398). پژوهشی در زمینه یادگیری تطبیقی سازمانی در شرایط بحران. فصلنامه مدیریت سازمان، 7(4)، 31-49.
بهرامی، ز. (1396). یادگیری تطبیقی و تاثیر آن در استراتژی‌های مدیریت بحران. پژوهش‌های مدیریتی، 12(4)، 25-40.
جعفری، ع. (1400). مدل‌سازی تاب‌آوری سازمانی در بحران‌های پیچیده: یک رویکرد تحلیلی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
حسینی، م. (1398). مدیریت ریسک و تاب‌آوری سازمانی در بحران‌های اقتصادی. تهران: انتشارات پژوهشکده مدیریت.
زارعی، پ.، و رضوانی، ا. (1396). تحلیل استراتژیک بحران‌های پیچیده در سازمان‌ها و تاب‌آوری آن‌ها. مجله علوم اجتماعی، 5(2)، 63-79.
سلیمی، م.، و رضایی، ر. (1397). بررسی استراتژی‌های مقابله با بحران‌ها در سازمان‌ها. مجله مدیریت استراتژیک، 8(2)، 45-62.
غفوری، ف. (1397). مدیریت بحران و تاب‌آوری سازمانی: مفاهیم و روش‌ها. تهران: انتشارات آگاهی.
محمودی، ف. (1399). بررسی رویکردهای یادگیری تطبیقی در سازمان‌ها در مواجهه با بحران‌ها. مجله مدیریت بحران، 15(3)، 72-89.
مهدوی، ش. (1399). تاب‌آوری سازمانی و چالش‌های آن در دوران بحران: یک مطالعه تطبیقی. مجله مطالعات بحران، 14(1)، 100-115.
نیکوکار، م.، و میرزایی، س. (1400). مدل‌های استراتژیک مدیریت بحران در سازمان‌ها: یک رویکرد نوین. مجله تحقیقات مدیریتی، 10(3)، 58-75.
Argyris, C., & Schön, D. A. (1978). Organizational learning: A theory of action perspective. Addison-Wesley.
Cilliers, P. (2000). Complexity and Postmodernism: Understanding Complex Systems. Routledge.
Parker, L. D., et al. (2015). Organizational learning and resilience: A framework for developing adaptive responses to complex organizational challenges. Journal of Organizational Change Management, 28(3), 507-525.
Vogus, T. J., & Sutcliffe, K. M. (2007). Organizational resilience: A review and research agenda. Academy of Management Perspectives, 21(1), 23-42.