مدیریت استراتژیک هوشمند

مدیریت استراتژیک هوشمند

طراحی مدل برند کارآفرینی شهری مبتنی بر محصولات کشاورزی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
ایمان کناری زاده 1
فریدون امیدی 2
علی رضائیان 3
1 گروه مدیریت بازرگانی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
2 گروه مدیریت بازرگانی، واحد بین المللی اروند، دانشگاه آزاد اسلامی، آبادان، ایران.
3 گروه حسابداری و مالی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
bumara.3.2.15564.3531256504785408
چکیده
برندآفرینی شهری مبتنی بر محصولات کشاورزی به‌عنوان یکی از رویکردهای نوین توسعه اقتصادی و ارتقای مزیت رقابتی شهرها، نقش مهمی در ایجاد هویت متمایز و افزایش ارزش افزوده محصولات ایفا می‌کند. هدف پژوهش حاضر، طراحی مدل برند کارآفرینی شهری مبتنی بر محصولات کشاورزی در شهر دزفول بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی با رویکرد قیاسی است. داده‌ها از طریق پرسشنامه و رتبه‌بندی تفسیری جمع‌آوری و با بهره‌گیری از نرم‌افزار SmartPLS3 تحلیل شد. جامعه آماری شامل خبرگان، آگاهان و صاحبنظران حوزه برندآفرینی شهری بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند و همگن و در چارچوب نمونه‌ای بین ۱۵ تا ۳۰ نفر انتخاب شدند. یافته‌های پژوهش نشان داد که مضامین فراگیر شامل برندسازی محصولات کشاورزی، بازاریابی، بسته‌بندی محصولات، آسیب‌پذیری عرضه محصولات کشاورزی و مشتری‌مداری به‌عنوان عوامل کلیدی و عملیاتی برندآفرینی تأیید شدند. همچنین مضامین سازمان‌دهنده شامل توسعه صادرات، مدیریت استراتژیک و توسعه منابع به‌عنوان عوامل راهبردی مؤثر مورد تأیید قرار گرفتند. علاوه بر این، مضامین پایه شامل تقویت و بهبود زیرساخت‌ها، مدیریت دانش، اصلاح قانون‌گذاری و گسترش رقابت‌پذیری به‌عنوان زیرساخت‌های بنیادین برندآفرینی شناسایی شدند. در مجموع، نتایج نشان داد که برند کارآفرینی شهری مبتنی بر محصولات کشاورزی یک فرآیند چندبعدی و نظام‌مند است که تحقق آن مستلزم توجه همزمان به عوامل زیرساختی، راهبردی و عملیاتی است. این مدل می‌تواند به‌عنوان چارچوبی کاربردی برای سیاست‌گذاران و مدیران شهری در جهت توسعه پایدار اقتصادی و تقویت جایگاه رقابتی شهر دزفول مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه‌ها
برند کارآفرینی شهری
کارآفرینی شهری
محصولات کشاورزی

موضوعات

عنوان مقاله English

Designing an urban entrepreneurship brand model based on agricultural products

نویسندگان English

Iman Konari Zadeh 1
Fereydoun Omidi 2
Ali Rezaian 3
1 Department of Business Management, Ahv.C., Islamic Azad University, Ahvaz, Iran.
2 Department of Business Management, Arv.C., Islamic Azad University, Abadan, Iran.
3 Department of accounting and finance, Ahv.C., Islamic Azad University, Ahvaz, Iran.
چکیده English

Urban branding based on agricultural products, as one of the new approaches to economic development and improving the competitive advantage of cities, plays an important role in creating a distinctive identity and increasing the added value of products. The aim of the present study was to design an urban entrepreneurial brand model based on agricultural products in Dezful city. This study is applied in terms of purpose and descriptive-analytical in terms of method with a deductive approach. Data were collected through a questionnaire and interpretive ranking and analyzed using SmartPLS3 software. The statistical population included experts, scholars, and scholars in the field of urban branding who were selected using a purposeful and homogeneous sampling method and within a sample frame of between 15 and 30 people. The research findings showed that the overarching themes including branding of agricultural products, marketing, product packaging, vulnerability of agricultural product supply, and customer orientation were confirmed as key and operational factors of branding. Also, the organizing themes including export development, strategic management, and resource development were confirmed as effective strategic factors. In addition, the basic themes of strengthening and improving infrastructure, knowledge management, legislative reform, and expanding competitiveness were identified as fundamental infrastructures for branding. Overall, the results showed that urban entrepreneurship branding based on agricultural products is a multidimensional and systematic process, the realization of which requires simultaneous attention to infrastructural, strategic, and operational factors. This model can be used as a practical framework for policymakers and urban managers to develop sustainable economic and strengthen the competitive position of Dezful city.

کلیدواژه‌ها English

Urban Entrepreneurship Brand
Urban Entrepreneurship
Agricultural Products
بساق‌زاده، ع.، محمدی، ل.، و کریمی، ن. (1402). ارائه مدل کسب مزیت رقابتی برای شرکت‌های صادراتی ایران مبتنی بر دوسوتوانی سازمانی و ظرفیت جذب دانش. فصلنامه مدیریت صادرات، 12(1)، 1-24.
بهمنی‌راد، س. (1402). بررسی مزیت رقابتی صادراتی شرکت‌های ایرانی. مدیریت بازرگانی بین‌الملل، 6(3)، 77-95.
پاکروان، ر. (1392). موانع صادراتی شرکت‌های ایرانی. فصلنامه مدیریت صادرات، 4(2)، 55-74.
حسنی,مهیار , حمیدی زاده,محمدرضا , رفیعی,عطالله و عبدالحمید,مهدی . (1403). پویایی محیط و شبکه‌سازی دانش حکمرانی شهری. فصلنامه مطالعات مدیریت راهبردی, 15(58), 43-63. doi: 10.22034/smsj.2024.428537.1958
دهقان، م.، کاظمی، ر.، و احمدی، س. (1401). تاثیر تجربه صادراتی مدیران بر عملکرد صادراتی. مدیریت بازرگانی، 14(2)، 55-73.
روستا، ا.، ونوس، د.، و ابراهیمی، ع. (1395). مدیریت بازاریابی. انتشارات سمت.
سیف‌الهی، م.، احمدی، ر.، و شریفی، ل. (1400). طراحی مدل عوامل رقابت‌پذیری صادرات محصولات کشاورزی. پژوهش‌های بازرگانی کشاورزی، 9(1)، 1-20.
شهابی، م.، رضایی، س.، و قاسمی، ن. (1401). طراحی و آزمون مدل برندآفرینی شهری (پره‌سر و بندرانزلی). فصلنامه مطالعات شهری، 10(4)، 95-120.
عباسیان، م.، احمدی، ر.، و حسینی، ک. (1403). بررسی مزیت نسبی صادرات محصولات کشاورزی ایران. فصلنامه پژوهش‌های اقتصاد کشاورزی، 15(2)، 45-68.
فیروبخت، ر.، رضایی، ن.، و کاظمی، ع. (1400). ارائه مدل توسعه مدیریت رقابت‌پذیری شرکت‌های تولیدی کشاورزی استان فارس. فصلنامه توسعه کارآفرینی، 13(3)، 89-112.
 محمدزاده سیدحسین، کرباسی علیرضا (1398). اثر شوک درآمدهای نفتی بر صادرات زعفران ایران. زراعت و فناوری زعفران؛7(1 ):125-136.
محمدی فر, یوسف , روستا, احمد , حمیدی زاده, محمد رضا و قره چه, منیژه . (1395). مفهوم‌پردازی مدل برندآفرینی شهری در ایران. تحقیقات بازاریابی نوین, 6(4), 37-52.
 doi: 10.22108/nmrj.2017.21267
مختارپور، س.، و شورج، م. (1401). کارآفرینی شهری و توسعه اقتصادی. فصلنامه برنامه‌ریزی شهری، 11(2)، 61-82.
منوریان، ا.، محمدی، ح.، و رضایی، ل. (1392). بازاریابی مکان و کارآفرینی شهری. مطالعات مدیریت شهری، 5(1)، 23-41.
 نوری خان یوردی, میثم و کلاته, معصومه . (1396). طراحی مدل برند آفرینی شهری ورزشی با رویکرد نظریه داده بنیاد. فصلنامه علمی پژوهشی مدیریت برند, 4(2), 69-106.
doi: 10.22051/bmr.2018.22029.1569
نوری‌خان، م. (1396). تجاری‌سازی فرهنگ و برند ملی. مطالعات فرهنگی، 8(2)، 77-94.
Acemoglu, D., Kong, F., & Restrepo, P. (2025). Tasks at work: comparative advantage, technology and labor demand. Handbook of Labor Economics, 6, 1-114.
Adhvaryu, B., & Mathew, R. R. (2025). Let's get digital: Exploring urban governance and management in India. Habitat International, 161, 103419.
Ali, A., & Swiercz, P. (1991). Firm size and export behavior: Lessons from the Midwest. Journal of Small Business Management, 29(2), 71-78.
Attri, M., Singhe, R., & Kent, J. (2013). Sample size adequacy in interpretive ranking process studies. International Journal of Decision Sciences, 8(3), 112–126.
Bilkey, W. J., & Tesar, G. (1977). The export behavior of smaller-sized Wisconsin manufacturing firms. Journal of International Business Studies, 8(1), 93-98.
Brown, T., & Zenker, S. (2024). Urban brand identity and stakeholder perception. Journal of Place Management and Development, 17(1), 1-15.
Brusen, P., Diaz, L., & Garcia, M. (2017). Export experience and export performance: Empirical evidence from SMEs. International Business Review, 26(4), 689–702.
Dinnie, K. (2011). City branding: Theory and cases. Palgrave Macmillan.
Fang, Y., Zhang, H., & Liu, X. (2022). Comparative advantage and export structure: Evidence from emerging economies. Economic Modelling, 110, 105806.
Han, H., & de Jong, M. (2017). City branding and urban development. Cities, 64, 27-34.
Hankinson, G. (2023). Rethinking place branding relationships. Journal of Place Management and Development, 16(2), 150-167.
Henseler, J. (2024). Advanced PLS-SEM modeling in strategic management research. Journal of Marketing Analytics, 12(1), 5-18.
Herbaladi, S., Nugroho, R., & Santoso, B. (2023). Organizational capabilities and export performance in Indonesian exporting firms. Data in Brief, 49, 109392.
Jo, S., & Seo, Y. (2017). Urban identity and branding strategy. Urban Studies Review, 54(6), 1203–1218.
Kanaparian, S. (2024). Measuring export performance in emerging markets. International Marketing Review, 41(2), 211-229.
Kant, Ravi, and M. D. Singh. "Knowledge management adoption in supply chain: Sectorial evidence from indian manufacturing organisations." Journal of information & knowledge management 10.01 (2011): 59-69.
Karabasi, A., Rahimi, F., & Najafi, H. (2018). Production comparative advantage in agricultural sectors. Agricultural Economics Review, 19(2), 33-49.
Kavaratzis, M. (2009). Cities and their brands: Lessons from corporate branding. Place Branding and Public Diplomacy, 5(1), 26-37.
Lee, J., Kim, S., & Park, H. (2019). Competitive position and export performance: A meta-analysis. Journal of World Business, 54(3), 230-245.
Lezgi, E., & Siyami, Q. (2017). Components of urban branding with emphasis on economic aspects. Geographical Research Quarterly, 32(3), 152-162.
Lin, C., Huang, Y., & Peng, M. (2020). From comparative advantage to competitive advantage. Management International Review, 60(5), 675-702.
Long, Z., Zhao, Y., & Wang, T. (2021). International marketing strategy and export performance. Journal of International Marketing, 29(4), 45-63.
Madsen, T. K. (1989). Successful export marketing management. International Marketing Review, 6(4), 41-57.
Malone, T. (2014). Complex systems and participatory decision making. Systems Research and Behavioral Science, 31(4), 459-470.
Noori, N., & de Jong, M. (2018). Towards credible city branding practices. Sustainability, 10(5), 1354.
Pawlak, K., & Hajduk, G. (2019). City branding with stakeholders’ participation. Scientific Papers of Silesian University of Technology, Organisation and Management Series, 139, 36–48. https://doi.org/10.29119/1641-3466.2019.139.36
Ramesh, A., Hasegawa, H., Sugimoto, W., Maki, T., & Ueda, K. (2008). Adsorption of gold (III), platinum (IV) and palladium (II) onto glycine modified crosslinked chitosan resin. Bioresource technology, 99(9), 3801-3809.
Reihan, J. (2014). City branding and perception management. Urban Affairs Review, 50(2), 225–242.
Soltani, A. & Pieters, J. (2018). Exploring city branding strategies and their impacts on local tourism success: The case of Kumamoto Prefecture, Japan. Asia Pacific Journal of Tourism Research, 23(2), 158–169. https://doi.org/10.1080/10941665.2017.1410195
Ural, T., & Kemal, Y. (2009). The impact of export market orientation on export performance. European Journal of Marketing, 43(1/2), 139-164.
Varas, A., & Martínez, L. (2015). Nation branding and competitive advantage. Place Branding and Public Diplomacy, 11(3), 203-217.
Zhou, Y., Tran, T., & Nguyen, H. (2023). Determinants of Vietnam’s agricultural export potential to APEC members. Journal of Asian Economics, 85, 101565.